๑. นัจจคีตสูตร ๒. อุจจาสยนสูตร ๓. ชาตรูปรชตสูตร ๔. อามกธัญญสูตร ๕. อามกมังสสูตร ๖. กุมาริกสูตร ๗. ทาสีทาสสูตร ๘. อเชฬกสูตร ๙. กุกกุฏสูกรสูตร ๑๐. หัตถิควัสสสูตร

๑๑๕๑“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจากการ ฟ้อนรำ ขับร้อง ประโคมดนตรี และดูการละเล่นอันเป็นข้าศึกแก่กุศลมีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากการฟ้อนรำ ขับร้อง ประโคมดนตรี และดูการละเล่นอัน เป็นข้าศึกแก่กุศลมีจำนวนมากกว่า ฯลฯ นัจจคีตสูตรที่ ๑ จบ ๒. อุจจาสยนสูตร ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากที่นอนสูงใหญ่

๑๑๕๒“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจาก ที่นอนสูงใหญ่มีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากที่นอนสูงใหญ่มีจำนวนมาก กว่า ฯลฯ อุจจาสยนสูตรที่ ๒ จบ ๓. ชาตรูปรชตสูตร ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากการรับทองและเงิน

๑๑๕๓“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจากการ รับทองและเงินมีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากการรับทองและเงินมีจำนวนมาก กว่า ฯลฯ ชาตรูปรชตสูตรที่ ๓ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๙ หน้า : ๖๔๗} พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค [๑๒. สัจจสังยุต] ๙. ตติยอามกธัญญเปยยาลวรรค ๗. ทาสีทาสสูตร ๔. อามกธัญญสูตร ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากการรับธัญญาหารดิบ

๑๑๕๔“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจากการ รับธัญญาหารดิบมีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากการรับธัญญาหารดิบมี จำนวนมากกว่า ฯลฯ อามกธัญญสูตรที่ ๔ จบ ๕. อามกมังสสูตร ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากการรับเนื้อดิบ

๑๑๕๕“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจากการ รับเนื้อดิบมีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากการรับเนื้อดิบมีจำนวนมากกว่า ฯลฯ อามกมังสสูตรที่ ๕ จบ ๖. กุมาริกสูตร ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากการรับสตรีและกุมารี

๑๑๕๖“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจากการ รับสตรีและกุมารีมีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากการรับสตรีและกุมารีมีจำนวน มากกว่า ฯลฯ กุมาริกสูตรที่ ๖ จบ ๗. ทาสีทาสสูตร ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากการรับทาสหญิงและทาสชาย

๑๑๕๗“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจากการ รับทาสหญิงและทาสชายมีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากการรับทาสหญิงและ ทาสชายมีจำนวนมากกว่า ฯลฯ ทาสีทาสสูตรที่ ๗ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๙ หน้า : ๖๔๘} พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค [๑๒. สัจจสังยุต] ๙. ตติยอามกธัญญเปยยาลวรรค รวมพระสูตรที่มีในวรรค ๘. อเชฬกสูตร ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากการรับแพะและแกะ

๑๑๕๘“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจากการ รับแพะและแกะมีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากการรับแพะและแกะมีจำนวน มากกว่า ฯลฯ อเชฬกสูตรที่ ๘ จบ ๙. กุกกุฏสูกรสูตร ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากการรับไก่และสุกร

๑๑๕๙“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจากการ รับไก่และสุกรมีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากการรับไก่และสุกรมีจำนวนมากกว่า ฯลฯ กุกกุฏสูกรสูตรที่ ๙ จบ ๑๐. หัตถิควัสสสูตร ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากการรับช้าง โค ม้า ฯ

๑๑๖๐“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจากการ รับช้าง โค ม้า และลามีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากการรับช้าง โค ม้า และลามีจำนวนมากกว่า ฯลฯ หัตถิควัสสสูตรที่ ๑๐ จบ ตติยอามกธัญญเปยยาลวรรคที่ ๙ จบ รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. นัจจคีตสูตร ๒. อุจจาสยนสูตร ๓. ชาตรูปรชตสูตร ๔. อามกธัญญสูตร ๕. อามกมังสสูตร ๖. กุมาริกสูตร ๗. ทาสีทาสสูตร ๘. อเชฬกสูตร ๙. กุกกุฏสูกรสูตร ๑๐. หัตถิควัสสสูตร {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๙ หน้า : ๖๔๙}