Scripture · Other items in this volumeเล่ม ๒๔
๑๐. สัจฉิกาตัพพสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · ได้รับอนุญาตจากเจ้าของสิทธิ์ — บันทึกจากคำยืนยันของผู้ดำเนินการ ยังไม่มีเอกสารประกอบ
Front matter of the printed edition
๑๐. สัจฉิกาตัพพสูตร ว่าด้วยธรรมที่ควรทำให้แจ้ง และที่ไม่ควรทำให้แจ้ง
๑๕๔ภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรทำให้แจ้งและธรรมที่ไม่ควร ทำให้แจ้งแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าว ภิกษุเหล่า นั้นทูลรับสนองพระดำรัสแล้ว พระผู้มีพระภาคจึงได้ตรัสเรื่องนี้ว่า ธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้ง อะไรบ้าง คือ ๑. มิจฉาทิฏฐิ ฯลฯ ๑๐. มิจฉาวิมุตติ ภิกษุทั้งหลาย นี้เรียกว่า ธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้ง {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๔ หน้า : ๒๙๖} พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต [๓. ตติยปัณณาสก์] ๕. อริยมัคควรรค ๑๐. สัจฉิกาตัพพสูตร ธรรมที่ควรทำให้แจ้ง อะไรบ้าง คือ ๑. สัมมาทิฏฐิ ฯลฯ ๑๐. สัมมาวิมุตติ ภิกษุทั้งหลาย นี้เรียกว่า ธรรมที่ควรทำให้แจ้ง สัจฉิกาตัพพสูตรที่ ๑๐ จบ อริยมัคควรรคที่ ๕ จบ รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. อริยมัคคสูตร ๒. กัณหมัคคสูตร ๓. สัทธัมมสูตร ๔. สัปปุริสธัมมสูตร ๕. อุปปาเทตัพพสูตร ๖. อาเสวิตัพพสูตร ๗. ภาเวตัพพสูตร ๘. พหุลีกาตัพพสูตร ๙. อนุสสริตัพพสูตร ๑๐. สัจฉิกาตัพพสูตร ตติยปัณณาสก์ จบบริบูรณ์ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๔ หน้า : ๒๙๗}