๓. อาสวโคจฉกะ

๑๔อาสวา ธมฺมา. สภาวธรรมที่เป็นอาสวะ (๑๑๐๒,๑๔๖๕) โน อาสวา ธมฺมา. สภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะ (๑๑๐๗,๑๔๖๖) ๒. สาสวทุกะ

๑๕สาสวา ธมฺมา. สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของอาสวะ (๑๑๐๘,๑๔๖๗) อนาสวา ธมฺมา. สภาวธรรมที่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ (๑๑๐๙,๑๔๖๘) ๓. อาสวสัมปยุตตทุกะ

๑๖อาสวสมฺปยุตฺตา ธมฺมา. สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอาสวะ (๑๑๑๐,๑๔๖๙) อาสววิปฺปยุตฺตา ธมฺมา. สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะ (๑๑๑๑,๑๔๗๐) ๔. อาสวสาสวทุกะ

๑๗อาสวา เจว ธมฺมา สาสวา จ. สภาวธรรมที่เป็นอาสวะและเป็นอารมณ์ของอาสวะ (๑๑๑๒,๑๔๗๑) สาสวา เจว ธมฺมา โน จ อาสวา. สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของอาสวะแต่ไม่เป็นอาสวะ (๑๑๑๓,๑๔๗๒) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๔ หน้า : ๗} พระอภิธรรมปิฎก ธัมมสังคณี ทุกมาติกา ๕. อาสวอาสวสัมปยุตตทุกะ

๑๘อาสวา เจว ธมฺมา อาสวสมฺปยุตฺตา จ. สภาวธรรมที่เป็นอาสวะและสัมปยุตด้วย อาสวะ (๑๑๑๔,๑๔๗๓) อาสวสมฺปยุตฺตา เจว ธมฺมา โน จ อาสวา. สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอาสวะแต่ไม่เป็น อาสวะ (๑๑๑๕,๑๔๗๔) ๖. อาสววิปปยุตตสาสวทุกะ

๑๙อาสววิปฺปยุตฺตา โข ปน ธมฺมา สาสวาปิ. สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะแต่เป็น อารมณ์ของอาสวะ (๑๑๑๖,๑๔๗๕) (อาสววิปฺปยุตฺตา โข ปน ธมฺมา) อนาสวาปิ. (สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะ)และไม่เป็น อารมณ์ของอาสวะ (๑๑๑๗,๑๔๗๖) อาสวโคจฉกะ จบ __________