๑

บัดนี้ ชื่อว่าเรื่องการละสัญโญชน์ทั้งปวง.

ในเรื่องนั้น ชนเหล่าใดมีความเห็นผิดดุจลัทธิของนิกายอันธกะทั้งหลายในขณะนี้ว่า ความเป็นพระอรหันต์ละสัญโญชน์ทั้งปวงได้โดยสิ้นเชิง ดังนี้ คำถามของสกวาทีหมายชนเหล่านั้น คำตอบรับรองเป็นของปรวาที.

ถูกสกวาทีถามด้วยคำว่า สัญโญชน์ทั้งปวง อีก ปรวาทีตอบปฏิเสธหมายเอาการละกิเลสโดยมรรคทั้ง ๓ ตามที่กล่าวแล้วในหนหลัง.

ถูกถามครั้งที่ ๒ ปรวาทีตอบรับรอง เพราะไม่มีการละกิเลสด้วยมรรคนั้น.

แม้ในคำว่า สักกายทิฏฐิ เป็นต้น ปรวาทีก็ตอบปฏิเสธ หมายเอาความเป็นผู้ละกิเลสได้แล้วด้วยปฐมมรรค. ย่อมตอบรับรอง หมายเอาการละกิเลสไม่เหลือด้วยมรรคที่ ๔.

เนื้อความในที่ทั้งปวง ก็นัยนี้นั้นแหละ. อรรถกถาสัพพสัญโญชนัปปหานกถา จบ.

รวมกถาที่มีในวรรคนี้คือ

๑. คิหิสสอรหาติกถา

๒. อุปปัตติกถา

๓. อนาสวกถา

๔. สมันนาคตกถา

๕. อุเปกขาสมันนาคตกถา

๖. โพธิยาพุทโธติกถา

๗. ลักขณกถา

๘. นิยามโมกกันติกถา

๙. อปราปิสมันนาคตกถา

๑๐. สัพพสัญโญชนัปปหานกถา.

วรรคที่ ๔ จบ. -----------------------------------------------------