๑

บัดนี้ ชื่อว่า เรื่องรูปเป็นมรรค.

ในเรื่องนั้น ชนเหล่าใดมีลัทธิดุจลัทธิของนิกายมหิสาสกะ นิกายสมิติยะและนิกายมหาสังฆิกะทั้งหลายว่า สัมมาวาจา สัมมากัมมันตะ สัมมาอาชีวะเป็นรูป ดังนี้ คำถามของสกวาที รูปของบุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยมรรค โดยหมายถึงชนเหล่านั้น คำตอบรับรองเป็นของปรวาที.

ลำดับนั้น สกวาทีจึงกล่าวคำว่า รูปนั้นเป็นธรรมมีอารมณ์ เป็นต้น เพื่อจะท้วงปรวาทีนั้นด้วยคำว่า ถ้าว่า สัมมาวาจา เป็นต้น เป็นรูป ไม่เป็นวิรตีตามลัทธิของท่านไซร้ มรรคมีสัมมาทิฏฐิเป็นต้น เป็นสภาพที่มีอารมณ์เป็นต้น ฉันใด รูปแม้นั้นก็พึงเป็นฉันนั้น ดังนี้.

ในปัญหานั้น พึงทราบคำปฏิเสธและคำตอบรับรองโดยสมควรด้วยสามารถแห่งลัทธิของปรวาที.

คำที่เหลือในที่นี้ มีอรรถตื้นทั้งนั้นแล.

อรรถกถารูปังมัคโคติกถา จบ. -----------------------------------------------------