๑

บัดนี้ ชื่อว่าเรื่องไม่พึงกล่าวว่าพระสงฆ์ยังของทำบุญให้บริสุทธิ์ คือทำให้มีผลมาก.

ในปัญหานั้น ชนเหล่าใดมีความเห็นผิดดุจลัทธินิกายเวตุลลกะนั้นนั่นแหละว่า มรรคและผลเท่านั้นชื่อว่าพระสงฆ์ ก็มรรคและผลเหล่านั้นย่อมไม่อาจเพื่อทำทักษิณาให้บริสุทธิ์ได้ เพราะฉะนั้น จึงไม่พึงกล่าวว่า พระสงฆ์ยังของทำบุญให้บริสุทธิ์ ดังนี้.

คำถามของสกวาทีหมายถึงชนเหล่านั้น คำตอบรับรองเป็นของปรวาที.

คำว่า เป็นผู้ควรของบูชา เป็นต้น สกวาทีกล่าวเพื่อแสดงว่า ถ้าว่า พระสงฆ์ไม่อาจเพื่อให้ทักษิณา คือของทำบุญบริสุทธิ์ไซร้ พระผู้มีพระภาคเจ้าก็คงไม่กล่าวยกย่องพระสงฆ์นั้นอย่างนี้.

คำว่า ให้บริสุทธิ์ ได้แก่ ทำให้มีผลมาก.

จริงอยู่ ทานมีปริมาณน้อยที่เขาถวายแล้วในสงฆ์ ย่อมเป็นทานมีผลมาก ทานที่มีปริมาณมากที่เขาถวายแล้วในสงฆ์ก็ย่อมมีผลมากกว่า.

คำว่า เป็นผู้ควรของทำบุญ (ทกฺขิเณยฺโย) ได้แก่ ผู้ควรแก่ทักษิณา คือสมควรแก่ทานที่เขาให้ด้วยความเคารพ. อธิบายว่า ผู้สามารถเพื่อทำทักษิณานั้นให้บริสุทธิ์.

คำว่า ชื่นชมบุญ คือ ทักษิณา ได้แก่ให้บุญคือทักษิณานั้นถึงพร้อม. อธิบายว่า ย่อมให้บรรลุผลอันใหญ่ ด้วยทักษิณาแม้มีปริมาณน้อย.

คำที่เหลือในที่นี้มีนัยตามที่กล่าวแล้วนั่นแล.

อรรถกถานวัตตัพพังสังโฆทักขิณังวิโสเธตีติกถา จบ. -----------------------------------------------------