๑

พึงทราบวินิจฉัยในสูตรที่ ๘ ต่อไป:-

บทว่า สุสมฺมุฏฺฐา ได้แก่ เป็นผู้หลงลืมแล้ว โดยความเป็นผู้ไม่แทงตลอดด้วยปัญญา.

เหมือนอย่างว่า ชาวนาไถนา ๒ แปลงก็พึงใส่ข้าวมาก เมื่อหมายถึงข้าวที่ไม่ได้จากนาที่ตนไม่ได้หว่าน กล่าวว่า ข้าวของเราเป็นอันมากเสียหายแล้ว ย่อมกล่าวถึงข้าวที่ไม่ได้นั้นเองว่า เสียหายแล้วฉันใด แม้ในที่นี้ก็ฉันนั้น ชื่อว่าหลงลืมแล้ว เพราะความที่ตนแทงไม่ตลอด.

อสมฺมุฏฺฐาติ ปญฺญาย ปฏิวิทฺธภาเวเนว อมุฏฺฐา ฯ

บทว่า อสมฺมุฏฺฐา ได้แก่ ชื่อว่าไม่หลงลืมแล้ว เพราะความที่ตนแทงตลอดด้วยปัญญา.

คำที่เหลือเช่นกับนัยก่อนดังนี้แล.

จบอรรถกถาสุสัมมุฏฐสูตรที่ ๘ -----------------------------------------------------