๑

ในโสมาสูตรที่ ๒ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้ :-

บทว่า ฐานํ ได้แก่ พระอรหัต.

บทว่า ทุรภิสมฺภวํ ได้แก่ ทนได้ยาก.

บทว่า ทฺวงฺคุลปญฺญาย ได้แก่ ปัญญาเล็กน้อย.

อีกอย่างหนึ่ง หญิงชื่อว่า ทฺวงฺคุลปญฺญา เพราะใช้สองนิ้วหยิบปุยฝ้ายกรอด้าย.

บทว่า ญาณมฺหิ วตฺตมานมฺหิ ความว่า เมื่อญาณในผลสมาบัติเป็นไปอยู่.

บทว่า ธมฺมํ วิปสฺสโต ความว่า ผู้เห็นแจ้งธรรมคือสัจจะ ๔ หรือเห็นเฉพาะเบญจขันธ์ อันเป็นอารมณ์ของวิปัสสนาในส่วนเบื้องต้น.

บทว่า กิญฺจิ วา ปน อสฺมีติ ความว่า หรือความกังวลอื่นๆ จะพึงมีแก่ผู้ใดด้วยตัณหามานะและทิฐิว่า เป็นเรา ดังนี้.

จบอรรถกถาโสมาสูตรที่ ๒ -----------------------------------------------------