๑

พึงทราบวินิจฉัยในทุติยเทวสูตรที่ ๒ ต่อไปนี้ :-

บทว่า มนุสฺสภูโต ได้แก่ มฆมาณพเป็นมนุษย์ในหมู่บ้านอจลคาม แคว้นมคธ.

บทว่า อาวสถํ อทาสิ ความว่า มฆมาณพได้สร้างที่พักให้แก่มหาชนในทางสี่แพร่ง.

บทว่า สหสฺสมฺปิ อตฺถานํ ได้แก่ เหตุแม้พันหนึ่ง.

หรือว่า เมื่อคำพูดพันคำรวมลงด้วยคนพันคน ท้าวสักกะจอมเทพตั้งอยู่ในบทเดียววินิจฉัยว่า นี้ประโยชน์ของชนนี้ นี้ประโยชน์ของชนนี้.

จบอรรถกถาทุติยเทวสูตรที่ ๒ -----------------------------------------------------