๑

บทว่า เทโว วสฺสติ ความว่า ฝนที่ตกตลอด ๔ เดือนที่เป็นฤดูฝนมีอุตุเป็นสมุฏฐานทั้งนั้น. ส่วนฝนชุกที่ตกในฤดูฝนและฝนในเดือน ๕ เดือน ๖ ชื่อว่าเกิดขึ้นด้วยอานุภาพเทวดา.

ในข้อนั้นมีเรื่องนี้เป็นตัวอย่าง :-

เล่ากันว่า วัสสพลาหกเทพบุตรตนหนึ่งไปหาพระเถระผู้ขีณาสพซึ่งจำพรรษาอยู่ในกุฏิไม้กฤษณา แล้วได้ยืนอยู่ข้างนอก.

"พระเถระถามว่า ท่านเป็นใคร?"

"กระผมคือ วัสสพลาหกเทพบุตร ขอรับ."

"ทราบว่า ด้วยอำนาจจิตของท่าน ทำให้ฝนตกได้หรือ?"

"ถูกแล้ว ขอรับ"

"พวกอาตมา อยากเห็น"

"ท่านจักเปียก นะครับ"

"เค้าเมฆใหญ่ หรือเสียงฟ้าร้อง ไม่ปรากฏเลย พวกเราจักเปียกได้อย่างไร?"

"ท่านขอรับ อำนาจจิตของผมทำให้ฝนตกได้ ขอนิมนต์ท่านเข้าบรรณศาลาเถิด"

"ดีแล้ว เทพบุตร"

พระเถระรับคำแล้วล้างเท้า เข้าสู่บรรณศาลา. เมื่อพระเถระนั้นกำลังเข้าไป เทพบุตรก็ขับเพลงขับบทหนึ่ง แล้วยกมือขึ้น. ได้มีก้อนเมฆก้อนหนึ่ง รอบๆ สถานที่ประมาณ ๓ โยชน์ (ทำให้เกิดฝนตก).

พระเถระเปียกครึ่งตัว เข้าไปสู่บรรณศาลา.

อนึ่ง ชื่อว่าฝนนี้จะหยุดตกก็เพราะเหตุ ๘ ประการ คือ

เพราะอานุภาพของนาค ๑

เพราะอานุภาพของครุฑ ๑

เพราะอานุภาพของเทวดา ๑

เพราะมีอุตุเป็นสมุฏฐาน ๑

เพราะมารบันดาล ๑

เพราะพลังฤทธิ์ ๑

เพราะเมฆประลัยกัลป์ (เมฆที่ยังกัปให้พินาศ) ๑.

จบอรรถกถาวัสสวลาหกสูตรที่ ๕๗ จบอรรถกถาวลาหกสังยุตที่ ๑๑ -----------------------------------------------------

รวมพระสูตรที่มีในสังยุตนี้ คือ

๑. เทสนาสูตร

๒. สุจริตสูตร

๓-๑๒. สีตวลาหกทานูปการสูตรที่ ๑-๑๐

๑๓-๕๒. อุณหวลาหกทานูปการาทิสูตรที่ ๑-๕๐

๕๓. สีตวลาหกสูตร

๕๔. อุณหวลาหกสูตร

๕๕. อัพภวลาหกสูตร

๕๖. วาตวลาหกสูตร

๕๗. วัสสวลาหกสูตร. -----------------------------------------------------