๑

พึงทราบวินิจฉัยในธัมมปทสูตรที่ ๙ ดังต่อไปนี้ :-

บทว่า ธมฺมปทานิ คือ ส่วนแห่งธรรม.

ในบทว่า อนภิชฺฌา เป็นต้น พึงทราบอนภิชฌา โดยเป็นข้าศึกของอภิชฌา. อัพยาบาทโดยเป็นข้าศึกของพยาบาท สัมมาสติโดยเป็นข้าศึกของมิจฉาสติ พึงทราบสัมมาสมาธิ โดยเป็นข้าศึกของมิจฉาสมาธิ.

บทว่า อนภิชฺฌาลุ คือ ไม่มีตัณหา.

บทว่า อพฺยาปนฺเนน เจตสา ความว่า มีจิตไม่ละปกติภาพตลอดกาลทั้งปวง.

บทว่า สโต เอกคฺคจิตสฺตสฺส ความว่า ผู้ประกอบด้วยสติ มีจิตแน่วแน่ในอารมณ์เดียว.

บทว่า อชฺฌตฺตํ สฺสมาหิโต ความว่า ผู้มีจิตตั้งมั่นอยู่ด้วยดีในภายในแน่นอน.

ตรัสวัฏฏะและวิวัฏฏะไว้ทั้งในพระสูตร ทั้งในคาถา.

จบอรรถกถาธัมมปทสูตรที่ ๙ -----------------------------------------------------