๑

พึงทราบวินิจฉัยในเวรสูตรที่ ๔ ดังต่อไปนี้ :-

บทว่า ภยานิ ได้แก่ ภัยอันทำให้จิตสะดุ้งแล้ว.

บทว่า เวรานิ ได้แก่ อกุศลเวรบ้าง บุคคลเวรบ้าง.

บทว่า เจตสิกํ ได้แก่ ทุกข์อาศัยจิต.

บทว่า ทุกฺขํ ได้แก่ ทุกข์มีกายประสาทเป็นวัตถุที่ตั้ง.

บทว่า โทมนสฺสํ ได้แก่ โทมนัสเวทนา.

ในสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสการละด้วยวิรัติ เจตนางดเว้น.

จบอรรถกถาเวรสูตรที่ ๔ -----------------------------------------------------