๑

พึงทราบวินิจฉัยในทุติยธรรมวิหาริกสูตรที่ ๔ ดังต่อไปนี้ :-

บทว่า อุตฺตรึ จสฺส ปญฺญาย อตฺถํ นปฺปชานาติ ความว่า ไม่รู้เนื้อความของธรรมนั้น ด้วยมรรคปัญญาพร้อมทั้งวิปัสสนา ยิ่งขึ้นไปกว่าปริยัตินั้น. อธิบายว่า ไม่ห็นไม่แทงตลอดสัจจะ ๔.

ในวาระนอกนั้นก็นัยนี้เหมือนกัน.

ชน ๖ จำพวก คือ ภิกษุพหูสูตผู้บำเพ็ญวิปัสสนากรรมฐาน พระโสดาบัน พระสกทาคามี พระอนาคามี พระขีณาสพ พึงทราบว่าเป็นธรรมวิหารี (ผู้อยู่โดยธรรม) ในพระสูตรแม้ทั้งสองนี้ ด้วยประการฉะนี้.

จบอรรถกถาทุติยธรรมวิหาริกสูตรที่ ๔ -----------------------------------------------------