ศาสนา ·
คลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามแต่ละฉบับให้เรียงเทียบกัน และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · ได้รับอนุญาตจากเจ้าของสิทธิ์ — บันทึกจากคำยืนยันของผู้ดำเนินการ ยังไม่มีเอกสารประกอบ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค [๒. ราธสังยุต] ๔. อุปนิสินนวรรค รวมพระสูตรที่มีในวรรค ๑๒. นิโรธธัมมสูตร ว่าด้วยสิ่งที่มีความดับไปเป็นธรรมดา
๒๐๕เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี พระผู้มีพระภาคได้ตรัสกับท่านพระราธะผู้นั่ง ณ ที่สมควร ดังนี้ว่า “ราธะ สิ่งใดมีความดับไปเป็นธรรมดา เธอพึงละฉันทะ ราคะ ฉันทราคะในสิ่งนั้น ก็อะไรเล่ามีความดับไปเป็นธรรมดา คือ รูปมีความดับไปเป็นธรรมดา เธอพึงละฉันทะ ราคะ ฉันทราคะในรูปนั้น เวทนา ฯลฯ สัญญา ... สังขาร ... วิญญาณมีความดับไปเป็นธรรมดา เธอพึงละฉันทะ ราคะ ฉันทราคะใน วิญญาณนั้น ราธะ สิ่งใดมีความดับไปเป็นธรรมดา เธอพึงละฉันทะ ราคะ ฉันทราคะในสิ่งนั้น” นิโรธธัมมสูตรที่ ๑๒ จบ อุปนิสินนวรรคที่ ๔ จบ รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. มารสูตร ๒. มารธัมมสูตร ๓. อนิจจสูตร ๔. อนิจจธัมมสูตร ๕. ทุกขสูตร ๖. ทุกขธัมมสูตร ๗. อนัตตสูตร ๘. อนัตตธัมมสูตร ๙. ขยธัมมสูตร ๑๐. วยธัมมสูตร ๑๑. สมุทยธัมมสูตร ๑๒. นิโรธธัมมสูตร ราธสังยุต จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๗ หน้า : ๒๗๗}