ศาสนา · เล่ม ๒๔
คลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามแต่ละฉบับให้เรียงเทียบกัน และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
ศาสนา · เล่ม ๒๔
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · ได้รับอนุญาตจากเจ้าของสิทธิ์ — บันทึกจากคำยืนยันของผู้ดำเนินการ ยังไม่มีเอกสารประกอบ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต [๒. ทุติยปัณณาสก์] ๓. อากังขวรรค ๘. นิคัณฐสูตร ๗. กากสูตร ว่าด้วยอสัทธรรมของกา
๗๗ภิกษุทั้งหลาย กาประกอบด้วยอสัทธรรม ๑๐ ประการ อสัทธรรม ๑๐ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. มักกำจัด ๒. คะนอง ๓. ทะเยอทะยาน ๔. กินจุ ๕. หยาบช้า ๖. ไม่มีกรุณา ๗. อ่อนแอ ๘. มักร้อง ๙. หลงลืมสติ ๑๐. สั่งสม กาประกอบด้วยอสัทธรรม ๑๐ ประการนี้แล ฉันใด ภิกษุชั่วประกอบด้วยอสัทธรรม ๑๐ ประการ ก็ฉันนั้นเหมือนกัน อสัทธรรม ๑๐ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. มักกำจัด ๒. คะนอง ๓. ทะเยอทะยาน ๔. กินจุ ๕. หยาบช้า ๖. ไม่มีกรุณา ๗. อ่อนแอ ๘. มักร้อง ๙. หลงลืมสติ ๑๐. สั่งสม ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุชั่วประกอบด้วยอสัทธรรม ๑๐ ประการนี้แล กากสูตรที่ ๗ จบ ๘. นิคัณฐสูตร ว่าด้วยอสัทธรรมของพวกนิครนถ์
๗๘ภิกษุทั้งหลาย พวกนิครนถ์ประกอบด้วยอสัทธรรม ๑๐ ประการ อสัทธรรม ๑๐ ประการ อะไรบ้าง คือ @เชิงอรรถ : @ มักกำจัด ในที่นี้หมายถึงกำจัดคุณความดีของผู้อื่น ชอบใส่ร้ายป้ายสีผู้อื่น (องฺ.ทสก.อ. ๓/๗๗/๓๖๐) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๔ หน้า : ๑๗๖}