๘. มานสูตร

๑๘๖๘ วุตฺตํ เหตํ ภควตา วุตฺตมรหตาติ เม สุตํ มานํ ภิกฺขเว อนภิชานํ อปริชานํ ตตฺถ จิตฺตํ อวิราชยํ อปฺปชหํ อภพฺโพ ทุกฺขกฺขยาย มานญฺจ โข ภิกฺขเว อภิชานํ ปริชานํ ตตฺถ จิตฺตํ วิราชยํ ปชหํ ภพฺโพ ทุกฺขกฺขยายาติ ฯ เอตมตฺถํ ภควา อโวจ ฯ ตตฺเถตํ อิติ วุจฺจติ มานุเปตา อยํ ปชา มานคนฺถา ภเว รตา มานํ อปริชานนฺตา อาคนฺตาโร ปุนพฺภวํ เย จ มานํ ปหนฺตฺวาน วิมุตฺตา มานสงฺขเย เต มานคนฺถาภิภุโน สพฺพํ คนฺถํ อุปจฺจคุนฺติ ฯ อยมฺปิ อตฺโถ วุตฺโต ภควตา อิติ เม สุตนฺติ ฯ อฏฺฐมํ ฯ