๑. ภิกขทายกเถราปทาน (๑๐๑)

๑๐๓|๑๐๓.๑| สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ อาหุตีนมฺปฏิคฺคหํ ปวนา อภินิกฺขนฺตํ วานา นิพฺพานมาคตํ ฯ |๑๐๓.๒| กฏจฺฉุภิกฺขปาทาสึ สิทฺธตฺถสฺส มเหสิโน ปญฺญสฺส อุปสนฺตสฺส มหาวีรสฺส ตาทิโน ฯ |๑๐๓.๓| ปเทนานุปทายนฺโต นิพฺพาเปนฺตํ มหาชนํ วิตฺติ เม ปาหุนา ตาว พุทฺธสฺสาทิจฺจพนฺธุโน ฯ |๑๐๓.๔| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ทานมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ภิกฺขทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๑๐๓.๕| สตฺตาสีติมฺหิโต กปฺเป มหาเรณุสฺสนามกา สตฺตรตนสมฺปนฺนา สตฺเตเต จกฺกวตฺติโน ฯ |๑๐๓.๖| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ภิกฺขทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ภิกฺขทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ