๙. เอกจาริยเถราปทาน

|๑๙๑.๕๑| ตาวตึเสสุ เทเวสุ มหาโฆโส ตทา อหุ พุทฺโธ จ โลเก นิพฺพาติ มยญฺจมฺห สราคิโน ฯ |๑๙๑.๕๒| เตสํ สํเวคชาตานํ โสกสลฺลสมงฺคินํ สพเลน อุปตฺถทฺโธ อคมํ พุทฺธสนฺติเก ฯ |๑๙๑.๕๓| มนฺทารวํ คเหตฺวาน สงฺคีติ อภินิมฺมิตํ ปรินิพฺพานกาลมฺหิ พุทฺธสฺส อภิโรปยึ ฯ |๑๙๑.๕๔| สพฺเพ เทวานุโมทึสุ อจฺฉราโย จ เม ตทา กปฺปานํ สตสหสฺสํ ทุคฺคตึ นูปปชฺชหํ ฯ |๑๙๑.๕๕| สฏฺฐิกปฺปสหสฺสมฺหิ อิโต โสฬส เต ชนา มหามลฺลชนา นาม จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๑๙๑.๕๖| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกจาริโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ เอกจาริยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ในกาลนั้น ได้มีเสียงประกาศกึกก้องในหมู่เทพเทวดาชั้นดาวดึงส์ว่าพระ พุทธเจ้าจะเสด็จนิพพานในโลก และพวกเราก็ยังมีราคะในเทวดาผู้เกิดความ สังเวช เพรียบพร้อมด้วยลูกศร คือความโศกเหล่านั้น เราเป็นผู้มีใจแข็ง ด้วยกำลังของตน ได้ไปในสำนักพระพุทธเจ้า เราถือดอกมนทารพที่นิรมิต รวบรวมไว้ไปบูชาแด่พระพุทธเจ้า ในเวลาใกล้จะปรินิพพาน ในกาลนั้น เทวดาและนางอัปสรทั้งปวงอนุโมทนาเรา เราไม่เข้าถึงทุคติเลยตลอดแสน กัลป ในหกหมื่นกัลป แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ องค์ มีพล มาก พระนามว่ามหามัลลชน คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเรา ได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระเอกจาริยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ เอกจาริยเถราปทาน.