๖. กิสลยปูชกเถราปทาน (๑๙๖)

๑๙๘|๑๙๘.๒๘| นคเร ทฺวารวติยา มาลาวจฺโฉ มมํ อหุ อุทปาโน จ ตตฺเถว ปาทปานํ วิโรหโน ฯ |๑๙๘.๒๙| สพเลน อุปตฺถทฺโธ สิทฺธตฺโถ อปราชิโต มมานุกมฺปมาโน โส คจฺฉเต อนิลญฺชเส ฯ |๑๙๘.๓๐| อญฺญํ กิญฺจิ น ปสฺสามิ ปูชาโยคฺคํ มเหสิโน อโสกปลฺลวํ ทิสฺวา อากาเส อุกฺขิปึ อหํ ฯ |๑๙๘.๓๑| พุทฺธสฺส เต กิสลยา คจฺฉโต ยนฺติ ปจฺฉโต ตาหํ ทิสฺวาน สํวิชึ อโห พุทฺธสฺสุฬารตา ฯ |๑๙๘.๓๒| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ปลฺลวํ อภิโรปยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๙๘.๓๓| สตฺตวีเส อิโต กปฺเป เอโก เอกิสฺสโร อหุ สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๑๙๘.๓๔| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กิสลยปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ กิสลยปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ