๒. ปานธิทายกเถราปทาน (๒๑๒)

๒๑๔|๒๑๔.๖| อรญฺญิกสฺส ฌายิโน เมตฺตจิตฺตตปสฺสิโน ธมฺมสฺส ภาวิตตฺตสฺส อทาสึ ปานธึ อหํ ฯ |๒๑๔.๗| เตน กมฺเมน ทิปทินฺท โลกเชฏฺฐ นราสภ ทิพฺพยานํ อนุโภมิ ปุพฺพกมฺมสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๑๔.๘| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปานธิสฺส อิทํ ผลํ ฯ |๒๑๔.๙| สตฺตสตฺตติมฺหิโต กปฺเป อฏฺฐ อาสึสุ ขตฺติยา สุยานา นาม นาเมน จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๒๑๔.๑๐| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปานธิทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปานธิทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ