๕. รังสิสัญญกเถราปทาน (๒๑๕)

๒๑๗|๒๑๗.๒๑| อุเทนฺตํ สตรํสีว ปีตรํสีว ภาณุมํ พฺยคฺฆุสภํว ปวรํ สุชาตํ ปพฺพตนฺตเร ฯ |๒๑๗.๒๒| พุทฺธสฺส อานุภาโว โส ชลเต ปพฺพตนฺตเร รํเส จิตฺตํ ปสาเทตฺวา กปฺปํ สคฺคมฺหิ โมทหํ ฯ |๒๑๗.๒๓| อวเสเสสุ กปฺเปสุ กุสลํ กริตํ มยา เตน จิตฺตปฺปสาเทน พุทฺธานุสฺสติยาปิจ ฯ |๒๑๗.๒๔| ตึสกปฺปสหสฺเสโต ยํ สญฺญมลภึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธสญฺญายิทํ ผลํ ฯ |๒๑๗.๒๕| สตฺตปญฺญาสกปฺปมฺหิ เอโก อาสึ ชนาธิโป สุชาโต นาม นาเมน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๑๗.๒๖| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา รํสิสญฺญโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ รํสิสญฺญกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ