๓. เทวรัตนิยเถราปทาน (๒๒๓)

๒๒๕|๒๒๕.๑๒| มิคลุทฺโธ ปุเร อาสึ อรญฺเญ กานเน อหํ อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ อาหุตีนํ ปฏิคฺคหํ ฯ |๒๒๕.๑๓| มํสเปสิ มยา ทินฺนา วิปสฺสิสฺส มเหสิโน สเทวกสฺมิ โลกสฺมึ อิสฺสรํ การยามหํ ฯ |๒๒๕.๑๔| อิมินา มํสทาเนน รตนํ นิพฺพตฺตเต มม ทุเว เม รตนา โลเก ทิฏฺฐธมฺมสฺส ปตฺติยา ฯ |๒๒๕.๑๕| เตหํ สพฺเพ อติโภมิ มํสทานสฺส ปตฺติยา คตฺตญฺจ มุทุกํ มยฺหํ ปญฺญา นิปุณเวทินี ฯ |๒๒๕.๑๖| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ มํสมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ มํสทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๒๕.๑๗| อิโต จตุตฺถเก กปฺเป เอโก อาสึ ชนาธิโป มหาโรหิตนาโม โส จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๒๕.๑๘| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เทฺวรตนิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ เทฺวรตนิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ ทสมํ ภาณวารํ ฯ