๕. เวทิทายกเถราปทาน (๒๓๕)

|๒๓๗.๑๙| วิปสฺสิโน ภควโต โพธิยา ปาทปุตฺตเม ปสนฺนจิตฺโต สุมโน กาเรสึ เวทิกํ อหํ ฯ |๒๓๗.๒๐| เอกนวุเต อิโต กปฺเป กาเรสึ เวทิกํ อหํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ เวทิกาย อิทํ ผลํ ฯ |๒๓๗.๒๑| อิโต เอกาทเส กปฺเป อโหสึ สูริยสฺสโม สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๓๗.๒๒| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เวทิทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ เวทิทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส ได้ให้ช่างก่อสร้างไพรทีไว้ที่ไม้โพธิพฤกษ์ อันเป็นไม้อุดมของพระผู้มีพระภาคพระนามว่าวิปัสสี เพราะเราได้ให้ช่าง ก่อสร้างไพรที ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่ง การสร้างไพรที ในกัลปที่ ๑๑ แต่กัลปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีนามว่าสูริยสมะ สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระเวทิทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ เวทิทายกเถราปทาน.