๙. พิมพิชาลปุปผิยเถราปทาน (๒๔๙)

|๒๕๑.๓๐| ปทุมุตฺตโร นาม ชิโน สยมฺภู อคฺคปุคฺคโล จตุสจฺจํ ปกาเสติ เทเสติ อมตํ ปทํ ฯ |๒๕๑.๓๑| พิมฺพิชาลกปุปฺผานิ ปุถุ กตฺวานหํ ตทา พุทฺธสฺส อภิโรเปสึ ทิปทินฺทสฺส ตาทิโน ฯ |๒๕๑.๓๒| อฏฺฐสฏฺฐิมฺหิโต กปฺเป จตุโร กิญฺชเกสรา สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๒๕๑.๓๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา พิมฺพิชาลปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ พิมฺพิชาลปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

พระสยัมภูชินเจ้าผู้อัครบุคคล พระนามว่าปทุมุตระ ทรงประกาศสัจจะ ๔ ทรงแสดงอมฤตบท ในกาลนั้น เราทำดอกมะกล่ำหลวงให้แน่น บูชาแด่ พระพุทธเจ้าผู้จอมสัตว์ ผู้คง ที่ในกัลปที่ ๖๘ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้า- จักรพรรดิ ๔ พระองค์ ทรงพระนามว่ากิญชไกรสร ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระพิมพิชาลปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ พิมพิชาลปุปผิยเถราปทาน.