๒. เตลมักขิยเถราปทาน (๒๖๒)

๒๖๔|๒๖๔.๖| สิทฺธตฺถมฺหิ ภควติ นิพฺพุตมฺหิ นราสเภ โพธิยา เวทิกายาหํ เตลํ มกฺเขสิ ตาวเท ฯ |๒๖๔.๗| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ เตลํ มกฺขยึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ มกฺขนาย อิทํ ผลํ ฯ |๒๖๔.๘| จตุวีเส อิโต กปฺเป สุจฺฉวิ นาม ขตฺติโย สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๖๔.๙| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เตลมกฺขิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ เตลมกฺขิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ