๗. ชวหังสกเถราปทาน (๒๖๗)

๒๖๙|๒๖๙.๒๖| จนฺทภาคานทีตีเร อาสึ วนจโร ตทา สิทฺธตฺถํ อทฺทสํ พุทฺธํ คจฺฉนฺตํ อนิลญฺชเส ฯ |๒๖๙.๒๗| อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน โอโลเกนฺโต มหามุนึ สกํ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา อภิวนฺทึ โลกนายกํ ฯ |๒๖๙.๒๘| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ อวนฺทึ นราสภํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ วนฺทนาย อิทํ ผลํ ฯ |๒๖๙.๒๙| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ชวหํสโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ชวหํสกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ