๑๐. ตรณิยเถราปทาน (๒๘๐)

๒๘๒|๒๘๒.๓๘| มหาปถมฺหิ วิสเม เสตุ การาปิตํ มยา ตรณตฺถาย โลกสฺส ปสนฺโน เสหิ ปาณิภิ ฯ |๒๘๒.๓๙| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ เสตุ การิตํ มยา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ เสตุทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๘๒.๔๐| ปญฺจปญฺญาสิโต กปฺเป เอโก อาสึ สโมคโต สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๘๒.๔๑| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ตรณิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ตรณิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ อุทฺทานํ โสวณฺณํ ติลมุฏฺฐิ จ จงฺโกฏกพฺภญฺชมญฺชลิ โปตฺถโก จิตมาลุโว เอกปุณฺฑริ เสตุนา เทฺวจตฺตาฬีส คาถาโย คณิตาโย วิภาวิหิ ฯ สุวณฺณพิพฺโพหนวคฺโค อฏฺฐวีสติโม ฯ เอกาทสมํ ภาณวารํ -------