๗. เทสกิตติกเถราปทาน (๒๙๗)

๒๙๙|๒๙๙.๓๑| อุปสาลฺหกนาโมหํ อโหสึ พฺราหฺมโณ ตทา กานนํ วนโมคยฺห๒- โลกนาถํ นราสภํ ฯ |๒๙๙.๓๒| ทิสฺวาน วนฺทิ ปาเทสุ โลกาหุติปฏิคฺคหํ ปสนฺนจิตฺตํ มํ ญตฺวา พุทฺโธ อนฺตรธายถ ฯ |๒๙๙.๓๓| กานนา อภินิกฺขมฺม พุทฺธเสฏฺฐํ อนุสฺสรึ ตนฺเทสํ กิตฺตยิตฺวาน กปฺปํ สคฺคมฺหิ โมทหํ ฯ |๒๙๙.๓๔| เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ เทสมภิกิตฺตยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ กิตฺตนาย อิทํ ผลํ ฯ |๒๙๙.๓๕| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เทสกิตฺติโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ เทสกิตฺติกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ