๔. เกสรปุปผิยเถราปทาน (๓๖๔)

๓๖๖|๓๖๖.๑๒| วิชฺชาธโร ตทา อาสึ หิมวนฺตมฺหิ ปพฺพเต อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ จงฺกมนฺตํ มหายสํ ฯ |๓๖๖.๑๓| ตีณิ เกสรปุปฺผานิ สีเส กตฺวานหํ ตทา อุปสงฺกมฺม สมฺพุทฺธํ เวสฺสภุํ อภิปูชยึ ฯ |๓๖๖.๑๔| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๓๖๖.๑๕| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เกสรปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ เกสรปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ