๔. ภิสาลุวทายกเถราปทาน (๗๔)

๗๖|๗๖.๑๓| กานนํ วนโมคฺคยฺห วสามิ ปวเน อหํ วิปสฺสึ อทฺทสํ พุทฺธํ อาหุตีนํ ปฏิคฺคหํ ฯ |๗๖.๑๔| ภิสาลุวญฺจ ปาทาสึ อุทกํ หตฺถโธวนํ วนฺทิตฺวา สิรสา ปาเท ปกฺกามิ อุตฺตรามุโข ฯ |๗๖.๑๕| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ภิสาลุวํ อทํ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปุญฺญกมฺมสฺสิทํ ผลํ ฯ |๗๖.๑๖| อิโต จ ตติเย กปฺเป ภิสสมฺมตขตฺติโย สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๗๖.๑๗| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ภิสาลุวทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ภิสาลุวทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ ฉฏฺฐมํ ภาณวารํ ฯ