ARNONศาสนา/scripture

เข้าสู่ระบบ

คลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามแต่ละฉบับให้เรียงเทียบกัน และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

ศาสนา ·

เล่ม ๓๗

ข้ออื่นในเล่มนี้

นิคคหะที่ ๑ นิคคหะที่ ๒ นิคหะ ที่ ๓ นิคคหะที่ ๔ นิคคหะที่ ๕ นิคคหะที่ ๖ นิคคหะที่ ๗ นิคคหะที่ ๘ ๕. สุทธิกสังสันทนะ การเทียบเคียงบุคคลกับสภาวธรรมล้วนๆ ๖. โอปัมมสังสันทนะ ว่าด้วยการเทียบเคียงโดยข้ออุปมา ๗. จตุกกนยสังสันทนะ ว่าด้วยการเทียบเคียงโดยนัย ๔ ประการ ๘. ลักขณยุตติ ว่าด้วยการซักถามถึงลักษณะ ๙. วจนโสธนะ ว่าด้วยการซักฟอกถ้อยคำ ๑๐. ปัญญัตตานุโยคะ ว่าด้วยการซักถามถึงบัญญัติ ๑๑. คติอนุโยคะ ว่าด้วยการซักถามถึงคติ ๑๒. อุปาทาปัญญัตตานุโยคะ ว่าด้วยการซักถามถึงอุปาทาบัญญัติ ๑๓. ปุริสการานุโยคะ ว่าด้วยการซักถามถึงผู้กระทำ ๑๔. อภิญญานุโยคะ ว่าด้วยการซักถามถึงอภิญญา ๑๕-๑๘. ญาตกานุโยคาทิ ว่าด้วยการซักถามถึงญาติ เป็นต้น ๑๙. ปฏิเวธานุโยคะ ว่าด้วยการซักถามถึงผู้บรรลุธรรม (พระอริยะ) ๒๐. สังฆานุโยคะ ว่าด้วยการซักถามถึงสงฆ์ ๒๑. สัจฉิกัตถสภาคานุโยคะ ว่าด้วยการซักถามถึงสภาวะแห่งสัจฉิกัฏฐะ [๒๑๗] สก. บุคคลอาศัยอะไรดำรงอยู่๒. ปริหานิกถา ว่าด้วยความเสื่อม ๓. (ก) พรหมจริยกถา ว่าด้วยพรหมจรรย์๓. (ข) โอธิโสกถา ว่าด้วยการละกิเลสได้เป็นส่วนๆ ๔. ชหติกถา ว่าด้วยการละ ๕. สัพพมัตถีติกถา ว่าด้วยสิ่งทั้งปวงมีอยู่๖. อตีตักขันธาทิกถา ว่าด้วยอดีตขันธ์เป็นต้น ๗. เอกัจจมัตถีติกถา ว่าด้วยบางอย่างมีอยู่๘. สติปัฏฐานกถา ว่าด้วยสติปัฏฐาน ๙. เหวัตถีติกถา ว่าด้วยสภาวธรรมที่มีอยู่โดยสภาวะอย่างนี้๑. ปรูปหารกถา ว่าด้วยเรื่องที่บุคคลอื่นนำเข้าไปให้๒. อัญญาณกถา ว่าด้วยความไม่รู้๓. กังขากถา ว่าด้วยความสงสัย ๔. ปรวิตารณกถา ว่าด้วยการรับคำแนะนำจากผู้อื่น ๕. วจีเภทกถา ว่าด้วยการเปล่งวาจา ๖. ทุกขาหารกถา ว่าด้วยทุกขาหารญาณ ๗. จิตตัฏฐิติกถา ว่าด้วยความตั้งอยู่แห่งจิต ๘. กุกกุฬกถา ว่าด้วยเถ้ารึง ๙. อนุปุพพาภิสมยกถา ว่าด้วยการบรรลุธรรมโดยลำดับ ๑๐. โวหารกถา ว่าด้วยพระโวหาร ๑๑. นิโรธกถา ว่าด้วยนิโรธ ๑. พลกถา ว่าด้วยกำลัง ๒. อริยันติกถา ว่าด้วยความเป็นอริยะ ๓. วิมุตติกถา ว่าด้วยความหลุดพ้น ๔. วิมุจจมานกถา ว่าด้วยจิตกำลังหลุดพ้น ๕. อัฏฐมกกถา ว่าด้วยบุคคลที่ ๘ ๖. อัฏฐมกัสสอินทริยกถา ว่าด้วยอินทรีย์ของบุคคลที่ ๘ ๗. ทิพพจักขุกถา ว่าด้วยทิพยจักษุ ๘. ทิพพโสตกถา ว่าด้วยทิพยโสตะ ๙. ยถากัมมูปคตญาณกถา ว่าด้วยยถากัมมูปคตญาณ ๑๐. สังวรกถา ว่าด้วยความสำรวม ๑๑. อสัญญกถา ว่าด้วยอสัญญสัตว์๑๒. เนวสัญญานาสัญญายตนกถา ว่าด้วยเนวสัญญานาสัญญายตนะ ๑. คิหิสสอรหาติกถา ว่าด้วยคฤหัสถ์เป็นพระอรหันต์๒. อุปปัตติกถา ว่าด้วยการปฏิสนธิ ๓. อนาสวกถา ว่าด้วยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ ๔. สมันนาคตกถา ว่าด้วยผู้บริบูรณ์๕. อุเปกขาสมันนาคตกถา ว่าด้วยผู้บริบูรณ์ด้วยอุเบกขา ๖. โพธิยาพุทโธติกถา ว่าด้วยชื่อว่าพุทธะเพราะปัญญาเป็นเครื่องตรัสรู้๗. ลักขณกถา ว่าด้วยลักษณะ ๘. นิยาโมกกันติกถา ว่าด้วยการหยั่งลงสู่นิยาม ๙. อปราปิสมันนาคตกถา ว่าด้วยผู้บริบูรณ์ อีกเรื่องหนึ่ง ๑๐. สัพพสัญโญชนัปปหานกถา ว่าด้วยการละสังโยชน์ทั้งปวง ๑. วิมุตติกถา ว่าด้วยความหลุดพ้น ๒. อเสกขญาณกถา ว่าด้วยญาณของพระอเสขะ ๓. วิปรีตกถา ว่าด้วยญาณวิปริต ๔. นิยามกถา ว่าด้วยนิยาม ๕. ปฏิสัมภิทากถา ว่าด้วยปฏิสัมภิทา ๖. สมมติญาณกถา ว่าด้วยสมมติญาณ ๗. จิตตารัมมณกถา ว่าด้วยญาณมีจิตเป็นอารมณ์๘. อนาคตญาณกถา ว่าด้วยอนาคตญาณ ๙. ปัจจุปปันนญาณกถา ว่าด้วยปัจจุปปันนญาณ ๑๐. ผลญาณกถา ว่าด้วยผลญาณ ๑. นิยามกถา ว่าด้วยนิยาม ๒. ปฏิจจสมุปปาทกถา ว่าด้วยปฏิจจสมุปบาท ๓. สัจจกถา ว่าด้วยสัจจะ ๔. อารุปปกถา ว่าด้วยอรูปฌาน ๕. นิโรธสมาปัตติกถา ว่าด้วยนิโรธสมาบัติ ๖. อากาสกถา ว่าด้วยอากาศ ๗. อากาโสสนิทัสสโนติกถา ว่าด้วยอากาศเป็นสภาวธรรมที่เห็นได้๘. ปฐวีธาตุสนิทัสสนาติอาทิกถา ว่าด้วยปฐวีธาตุเป็นสภาวธรรมที่เห็นได้เป็นต้น ๙. จักขุนทริยังสนิทัสสนันติอาทิกถา ว่าด้วยจักขุนทรีย์เป็นสภาวธรรมที่เห็นได้เป็นต้น ๑๐. กายกัมมังสนิทัสสนันติกถา ว่าด้วยกายกรรมเป็นสภาวธรรมที่เห็นได้๑. สังคหิตกถา ว่าด้วยสภาวธรรมที่สงเคราะห์เข้าได้๒. สัมปยุตตกถา ว่าด้วยสัมปยุตตธรรม ๓. เจตสิกกถา ว่าด้วยเจตสิก ๔. ทานกถา ว่าด้วยทาน ๕. ปริโภคมยปุญญกถา ว่าด้วยบุญสำเร็จด้วยการบริโภค ๖. อิโตทินนกถา ว่าด้วยทานที่บุคคลอุทิศให้จากโลกนี้๗. ปฐวีกัมมวิปาโกติกถา ว่าด้วยแผ่นดินเป็นกรรมวิบาก ๘. ชรามรณังวิปาโกติกถา ว่าด้วยชรามรณะเป็นวิบาก ๙. อริยธัมมวิปากกถา ว่าด้วยวิบากแห่งอริยธรรม ๑๐. วิปาโกวิปากธัมมธัมโมติกถา ว่าด้วยวิบากเป็นสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก ๑. ฉคติกถา ว่าด้วยคติ ๖ ๒. อันตราภวกถา ว่าด้วยอันตรภพ ๓. กามคุณกถา ว่าด้วยกามคุณ ๔. กามกถา ว่าด้วยกาม ๕. รูปธาตุกถา ว่าด้วยรูปธาตุ ๖. อรูปธาตุกถา ว่าด้วยอรูปธาตุ ๗. รูปธาตุยาอายตนกถา ว่าด้วยอายตนะในรูปธาตุ ๘. อรูเปรูปกถา ว่าด้วยรูปในอรูป ๙. รูปังกัมมันติกถา ว่าด้วยรูปเป็นกรรม ๑๐. ชีวิตินทริยกถา ว่าด้วยชีวิตินทรีย์๑๑. กัมมเหตุกถา ว่าด้วยเหตุแห่งกรรม ๑. อานิสังสทัสสาวีกถา ว่าด้วยผู้เห็นอานิสงส์(ในนิพพาน)๒. อมตารัมมณกถา ว่าด้วยสภาวธรรมมีอมตะ(นิพพาน)เป็นอารมณ์๓. รูปังสารัมมณันติกถา ว่าด้วยรูปที่รับรู้อารมณ์ได้๔. อนุสยาอนารัมมณกถา ว่าด้วยอนุสัยรับรู้อารมณ์ไม่ได้๕. ญาณังอนารัมมณันติกถา ว่าด้วยญาณที่รับรู้อารมณ์ไม่ได้๖. (ก) อตีตารัมมณกถา ว่าด้วยจิตมีอดีตธรรมเป็นอารมณ์๖. (ข) อนาคตารัมมณกถา ว่าด้วยจิตมีอนาคตธรรมเป็นอารมณ์๗. วิตักกานุปติตกถา ว่าด้วยจิตเนื่องด้วยวิตก ๘. วิตักกวิปผารสัททกถา ว่าด้วยความแผ่ไปแห่งวิตกเป็นเสียง ๙. นยถาจิตตัสสวาจาติกถา ว่าด้วยวาจาไม่เป็นไปตามที่คิด ๑๐. นยถาจิตตัสสกายกัมมันติกถา ว่าด้วยกายกรรมไม่เป็นไปตามที่คิด ๑๑. อตีตานาคตปัจจุปปันนกถา ว่าด้วยอดีต อนาคตและปัจจุบัน ๑. นิโรธกถา ว่าด้วยนิโรธ ๒. รูปังมัคโคติกถา ว่าด้วยรูปเป็นมรรค ๓. ปัญจวิญญาณสมังคิสสมัคคภาวนากถา ว่าด้วยการเจริญมรรคของผู้พรั่งพร้อมด้วยวิญญาณ ๕ ๔. ปัญจวิญญาณากุสลาปิอกุสลาปีติกถา ว่าด้วยวิญญาณ ๕ เป็นกุศลก็มี เป็นอกุศลก็มี ๕. สาโภคาติกถา ว่าด้วยวิญญาณ ๕ มีความผูกใจ ๖. ทวีหิสีเลหิกถา (๑๐๐) ว่าด้วยศีล ๒ อย่าง ๗. สีลังอเจตสิกันติกถา ว่าด้วยศีลไม่เป็นเจตสิก ๘. สีลังนจิตตานุปริวัตตีติกถา ว่าด้วยศีลไม่คล้อยไปตามจิต ๙. สมาทานเหตุกถา ว่าด้วยศีลมีการสมาทานเป็นเหตุ ๑๐. วิญญัตติสีลันติกถา ว่าด้วยวิญญัติเป็นศีล ๑๑. อวิญญัตติทุสสีลยันติกถา ว่าด้วยอวิญญัติเป็นความทุศีล ๑-๓. ติสโสปิอนุสยกถา ว่าด้วยอนุสัย ๓ เรื่อง ๔. ญาณกถา ว่าด้วยญาณ ๕. ญาณังจิตตวิปปยุตตันติกถา ว่าด้วยญาณวิปปยุตจากจิต ๖. อิทังทุกขันติกถา ว่าด้วยการเปล่งวาจาว่านี้ทุกข์๗. อิทธิพลกถา ว่าด้วยกำลังฤทธิ์๘. สมาธิกถา ว่าด้วยสมาธิ ๙. ธัมมัฏฐิตตากถา ว่าด้วยความตั้งอยู่แห่งสภาวธรรม ๑๐. อนิจจตากถา ว่าด้วยความไม่เที่ยง ๑. สังวโรกัมมันติกถา ว่าด้วยความสำรวมเป็นกรรม ๒. กัมมกถา ว่าด้วยกรรม ๓. สัทโทวิปาโกติกถา ว่าด้วยเสียงเป็นวิบาก ๔. สฬายตนกถา ว่าด้วยอายตนะ ๖ ๕. สัตตักขัตตุปรมกถา ว่าด้วยบุคคลผู้สัตตักขัตตุปรมะ ๖. โกลังโกลกถา ว่าด้วยบุคคลผู้โกลังโกละ ๗. เอกพีชีกถา ว่าด้วยบุคคลผู้เอกพีชี ๘. ชีวิตาโวโรปนกถา ว่าด้วยการปลงชีวิต ๙. ทุคคติกถา ว่าด้วยทุคติ ๑๐. สัตตมภวิกกถา ว่าด้วยบุคคลผู้มีภพที่ ๗ ๑. กัปปัฏฐกถา ว่าด้วยผู้ดำรงอยู่ได้ตลอดกัป ๒. กุสลปฏิลาภกถา ว่าด้วยการได้จิตที่เป็นกุศล ๓. อนันตราปยุตตกถา ว่าด้วยบุคคลผู้ใช้ให้ทำอนันตริยกรรม ๔. นิยตัสสนิยามกถา ว่าด้วยนิยามของบุคคลผู้แน่นอน ๕. นิวุตกถา ว่าด้วยผู้มีจิตถูกนิวรณ์ครอบงำ ๖. สัมมุขีภูตกถา ว่าด้วยผู้พรั่งพร้อมด้วยสังโยชน์๗. สมาปันโนอัสสาเทติกถา ว่าด้วยผู้เข้าสมาบัติย่อมยินดี ๘. อสาตราคกถา ว่าด้วยความยินดีในสิ่งที่ไม่ชอบใจ ๙. ธัมมตัณหาอัพยากตาติกถา ว่าด้วยธัมมตัณหาเป็นอัพยากฤต ๑๐. ธัมมตัณหานทุกขสมุทโยติกถา ว่าด้วยธัมมตัณหาไม่เป็นทุกขสมุทัย ๑. กุสลากุสลปฏิสันทหนกถา ว่าด้วยความสืบต่อแห่งกุศลและอกุศล ๒. สฬายตนุปปัตติกถา ว่าด้วยความเกิดขึ้นแห่งอายตนะ ๖ ๓. อนันตรปัจจยกถา ว่าด้วยอนันตรปัจจัย ๔. อริยรูปกถา ว่าด้วยอริยรูป ๕. อัญโญอนุสโยติกถา ว่าด้วยอนุสัยเป็นคนละอย่างกัน(กับปริยุฏฐานกิเลส)๖. ปริยุฏฐานังจิตตวิปปยุตตันติกถา ว่าด้วยปริยุฏฐานกิเลสวิปปยุตจากจิต ๗. ปริยาปันนกถา ว่าด้วยธรรมที่นับเนื่อง(วัฏฏทุกข์)๘. อัพยากตกถา ว่าด้วยอัพยากฤต ๙. อปริยาปันนกถา ว่าด้วยธรรมที่ไม่นับเนื่อง(ในโลกิยะ)๑. ปัจจยตากถา ว่าด้วยความเป็นปัจจัย ๒. อัญญมัญญปัจจยกถา ว่าด้วยอัญญมัญญปัจจัย ๓. อัทธากถา ว่าด้วยกาล ๔. ขณลยมุหุตตกถา ว่าด้วยขณะ ลยะ และมุหุตตะ ๕. อาสวกถา ว่าด้วยอาสวะ ๖. ชรามรณกถา ว่าด้วยชรามรณะ ๗. สัญญาเวทยิตกถา ว่าด้วยสัญญาเวทยิตนิโรธสมาบัติ ๘. ทุติยสัญญาเวทยิตกถา ว่าด้วยสัญญาเวทยิตนิโรธสมาบัติ ที่ ๒ ๙. ตติยสัญญาเวทยิตกถา ว่าด้วยสัญญาเวทยิตนิโรธสมาบัติที่ ๓ ๑๐. อสัญญสัตตูปิกากถา ว่าด้วยสมาบัติที่เป็นเหตุให้เข้าถึงภพแห่งอสัญญสัตว์๑๑. กัมมูปจยกถา ว่าด้วยกรรมที่สั่งสม ๑. นิคคหกถา ว่าด้วยการข่มจิต ๒. ปัคคหกถา ว่าด้วยการบังคับจิต ๓. สุขานุปปทานกถา ว่าด้วยการมอบสุข ๔. อธิคัยหมนสิการกถา ว่าด้วยมนสิการรวบยอด ๕. รูปังเหตูติกถา ว่าด้วยรูปเป็นเหตุ ๖. รูปังสเหตุกันติกถา ว่าด้วยรูปมีเหตุ ๗. รูปังกุสลากุสลันติกถา ว่าด้วยรูปเป็นกุศลและอกุศล ๘. รูปังวิปาโกติกถา ว่าด้วยรูปเป็นวิบาก ๙. รูปังรูปาวจรารูปาวจรันติกถา ว่าด้วยรูปเป็นรูปาวจรและอรูปาวจร ๑๐. รูปราโครูปธาตุปริยาปันโนติอาทิกถา ว่าด้วยรูปราคะนับเนื่องในรูปธาตุ เป็นต้น ๑. อัตถิอรหโตปุญญูปจโยติกถา ว่าด้วยพระอรหันต์มีการสั่งสมบุญ ๒. นัตถิอรหโตอกาลมัจจูติกถา ว่าด้วยพระอรหันต์ไม่มีอกาลมรณะ ๓. สัพพมิทังกัมมโตติกถา ว่าด้วยสิ่งทั้งปวงนี้เป็นไปเพราะกรรม ๔. อินทริยพัทธกถา ว่าด้วยสิ่งที่เนื่องด้วยอินทรีย์๕. ฐเปตวาอริยมัคคันติกถา ว่าด้วยการยกเว้นอริยมรรค ๖. นวัตตัพพังสังโฆทักขิณังปฏิคคัณหาตีติกถา ว่าด้วยไม่ควรยอมรับว่าพระสงฆ์รับทักษิณา ๗. นวัตตัพพังสังโฆทักขิณังวิโสเธตีติกถา ว่าด้วยไม่ควรยอมรับว่าพระสงฆ์ทำทักษิณาให้หมดจด ๘. นวัตตัพพังสังโฆภุญชตีติกถา ว่าด้วยไม่ควรยอมรับว่าพระสงฆ์ฉันได้๙. นวัตตัพพังสังฆัสสทินนังมหัปผลันติกถา ว่าด้วยไม่ควรยอมรับว่าทานที่ถวายแด่พระสงฆ์มีผลมาก ๑๐. นวัตตัพพังพุทธัสสทินนังมหัปผลันติกถา ว่าด้วยไม่ควรยอมรับว่าทานที่ถวายแด่พระพุทธเจ้ามีผลมาก ๑๑. ทักขิณาวิสุทธิกถา ว่าด้วยทักษิณาบริสุทธิ์๑. มนุสสโลกกถา ว่าด้วยมนุษยโลก ๒. ธัมมเทสนากถา ว่าด้วยการแสดงธรรม ๓. กรุณากถา ว่าด้วยกรุณา ๔. คันธชาติกถา ว่าด้วยคันธชาติ ๕. เอกมัคคกถา ว่าด้วยทางสายเดียว ๖. ฌานสังกันติกถา ว่าด้วยการเลื่อนฌาน ๗. ฌานันตริกกถา ว่าด้วยสมาธิที่เกิดในระหว่างฌาน ๘. สมาปันโนสัททังสุณาตีติกถา ว่าด้วยผู้เข้าสมาบัติได้ยินเสียง ๙. จักขุนารูปังปัสสตีติกถา ว่าด้วยเห็นรูปทางตา ๑. กิเลสชหนกถา ว่าด้วยการละกิเลส ๒. สุญญตากถา ว่าด้วยความว่าง ๓. สามัญญผลกถา ว่าด้วยผลแห่งความเป็นสมณะ ๔. ปัตติกถา ว่าด้วยการได้๕. ตถตากถา ว่าด้วยความเป็นจริง ๖. กุสลกถา ว่าด้วยกุศล ๗. อัจจันตนิยามกถา ว่าด้วยความแน่นอนโดยส่วนเดียว ๘. อินทริยกถา ว่าด้วยอินทรีย์๑. อสัญจิจจกถา ว่าด้วยความไม่จงใจ ๒. ญาณกถา ว่าด้วยญาณ ๓. นิรยปาลกถา ว่าด้วยนายนิรยบาล ๔. ติรัจฉานกถา ว่าด้วยสัตว์ดิรัจฉาน ๕. มัคคกถา ว่าด้วยมรรค ๖. ญาณกถา ว่าด้วยญาณ ๑. สาสนกถา ว่าด้วยหลักคำสอน ๒. อวิวิตตกถา ว่าด้วยผู้ไม่สงัด ๓. สัญโญชนกถา ว่าด้วยสังโยชน์๔. อิทธิกถา ว่าด้วยฤทธิ์๕. พุทธกถา ว่าด้วยพระพุทธเจ้า ๖. สัพพทิสากถา ว่าด้วยพระพุทธเจ้าประทับอยู่ทั่วทุกทิศ ๗. ธัมมกถา ว่าด้วยสภาวธรรม ๘. กัมมกถา ว่าด้วยกรรม ๑. ปรินิพพานกถา ว่าด้วยปรินิพพาน ๒. กุสลจิตตกถา ว่าด้วยกุศลจิต ๓. อาเนญชกถา ว่าด้วยอาเนญชสมาธิ (จตุตถฌานจิต)๔. ธัมมาภิสมยกถา ว่าด้วยการบรรลุธรรม ๕-๗. ติสโสปิกถา ว่าด้วยเรื่องการบรรลุอีก ๓ เรื่อง ๘. อัพยากตกถา ว่าด้วยอัพยากตจิต ๙. อาเสวนปัจจยตากถา ว่าด้วยความเป็นอาเสวนปัจจัย ๑๐. ขณิกกถา ว่าด้วยสภาวธรรมทั้งปวงเป็นไปชั่วขณะจิตหนึ่ง ๑. เอกาธิปปายกถา ว่าด้วยจุดประสงค์อย่างเดียวกัน ๒. อรหันตวัณณกถา ว่าด้วยเพศของพระอรหันต์๓-๗. อิสสริยกามการิกากถา ว่าด้วยการทำตามอำนาจความประสงค์๘. ปฏิรูปกถา ว่าด้วยสภาวธรรมที่เทียบกันได้๙. อปรินิปผันนกถา ว่าด้วยสภาวธรรมที่ไม่สำเร็จ(มาจากเหตุ)รวมปัณณาสก์ที่มีในกถาวัตถุปกรณ์นี้ คือ

ศาสนา

๒. อรหันตวัณณกถา ว่าด้วยเพศของพระอรหันต์

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ

อ่านตัวบท · ไม่ตีความ๑ ข้อ๑ ฉบับ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · ได้รับอนุญาตจากเจ้าของสิทธิ์ — บันทึกจากคำยืนยันของผู้ดำเนินการ ยังไม่มีเอกสารประกอบ

ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์

พระอภิธรรมปิฎก กถาวัตถุ [๒๓. เตวีสติมวรรค] ๓-๗. อิสสริยกามการิกากถา (๒๒๐-๒๒๔) ๒. อรหันตวัณณกถา (๒๑๙) ว่าด้วยเพศของพระอรหันต์

สก. พวกอมนุษย์เสพเมถุนธรรมโดยเพศของพระอรหันต์ได้ใช่ไหม ปร. ใช่ สก. พวกอมนุษย์ฆ่าสัตว์ ฯลฯ ลักทรัพย์ ฯลฯ พูดเท็จ ฯลฯ พูดส่อเสียด ฯลฯ พูดคำหยาบ ฯลฯ พูดเพ้อเจ้อ ฯลฯ ตัดช่องย่องเบา ฯลฯ ปล้นสะดม ฯลฯ ปล้นเรือนหลังเดียว ฯลฯ ดักปล้นในทางเปลี่ยว ฯลฯ ผิดภรรยาของผู้อื่น ฯลฯ ปล้นชาวบ้าน ฯลฯ ปล้นชาวนิคม โดยเพศของพระอรหันต์ได้ใช่ไหม ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ อรหันตวัณณกถา จบ