หัวข้อประจำขันธกะ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
ตสฺสุทฺทานํ ฯ
๒๔ราชา จ มาคโธ โสโณ อสีติสหสฺสิสฺสโร สาคโต คิชฺฌกูฏสฺมึ พหุํ ทสฺเสสิ อุตฺตรึ ฯ ปพฺพชฺชารทฺธภิชฺชึสุ วีณํ เอกปลาสิกํ นีลา ปีตา โลหิติกา มญฺเชฏฺฐา กณฺหเมว จ ฯ มหารงฺค มหานามา วทฺธิกา จ ปฏิกฺขิปิ ขลฺลกา ปูฏปาลี จ ตูลติตฺติรเมณฺฑชา ฯ วิจฺฉิกา โมรจิตฺรญฺจ สีหพฺยคฺฆา จ ทีปิกา อชินุทฺทา มชฺชารี จ กาโฬลูกปริกฺขฏา ฯ ผาลิตุปาหนา ขีลา โธตขาณุขฏขฏา ตาลเวฬุติณญฺเจว มุญฺชปพฺพชหินฺตลา ฯ กมลกมฺพลโสวณฺณา รูปิกา มณิ เวฬุรี ผลิกา กํสกาจา จ ติปุสีสญฺจ ตมฺพกา ฯ คาวี ยานํ คิลาโน จ ปุริสยุตฺตสีวิกา สยนานิ มหาจมฺมา โคจมฺเมหิ จ ปาปโก ฯ คิหีนํ จมฺมวทฺเธหิ ปวิสนฺติ คิลายโน มหากจฺจายโน โสโณ สเรนฏฺฐกวคฺคิกํ ฯ อุปสมฺปทํ ปญฺจหิ คณา ธุวสินายนา สมฺมตฺถรณานุญฺญาสิ น ตาว คณนูปคํ อทาสีเม วเร ปญฺจ โสณตฺเถรสฺส นายโกติ ฯ
ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · จับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระวินัยปิฎก มหาวรรค [๕. จัมมขันธกะ] ๑๕๙. รวมเรื่องที่มีในจัมมขันธกะ ๑๕๙. รวมเรื่องที่มีในจัมมขันธกะ จัมมขันธกะมี ๖๓ เรื่อง คือ เรื่องพระเจ้าพิมพิสารจอมทัพมคธรัฐปกครองหมู่บ้าน ๘๐,๐๐๐ หมู่บ้านรับสั่งให้นายโสณโกฬิวิสะเข้าเฝ้า เรื่องพระสาคตะแสดงอุตตริมนุสสธรรมอิทธิปาฏิหาริย์ เรื่องโสณโกฬิวิสะเศรษฐีบุตรออกบรรพชาปรารภความเพียรจนเท้าแตก เรื่องทรงเปรียบเทียบความเพียรกับสายพิณ เรื่องทรงอนุญาตให้ใช้รองเท้าชั้นเดียว เรื่องทรงห้ามใช้รองเท้าสีเขียว เรื่องทรงห้ามใช้รองเท้าสีเหลือง เรื่องทรงห้ามใช้รองเท้าสีแดง เรื่องทรงห้ามใช้รองเท้าสีบานเย็น เรื่องทรงห้ามใช้รองเท้าสีดำ เรื่องทรงห้ามใช้รองเท้าสีแสด เรื่องทรงห้ามใช้รองเท้าสีชมพู เรื่องทรงห้ามใช้รองเท้ามีหู เรื่องทรงห้ามใช้รองเท้าติดแผ่นหนังหุ้มส้น เรื่องทรงห้ามใช้รองเท้าหุ้มแข้ง เรื่องทรงห้ามใช้รองเท้าปกหลังเท้า เรื่องทรงห้ามใช้รองเท้ายัดนุ่น เรื่องทรงห้ามใช้รองเท้ามีหูลายคล้ายขนปีกนกกระทา เรื่องทรงห้ามใช้รองเท้าหูงอนมีรูปทรงคล้ายเขาแกะ เรื่องทรงห้ามใช้รองเท้าหูงอนมีรูปทรงคล้ายเขาแพะ เรื่องทรงห้ามใช้รองเท้าหูงอนมีรูปทรงคล้ายหางแมงป่อง เรื่องทรงห้ามใช้รองเท้าที่เย็บด้วยขนนกยูง เรื่องทรงห้ามใช้รองเท้าที่งดงามวิจิตร เรื่องทรงห้ามใช้รองเท้าที่ขลิบด้วยหนังราชสีห์ เรื่องทรงห้ามใช้รองเท้าที่ขลิบด้วยหนังเสือโคร่ง เรื่องทรงห้ามใช้รองเท้าที่ขลิบด้วยหนังเสือเหลือง @เชิงอรรถ : @ พระสังคีติกาจารย์ท่านเก็บข้อความมากล่าวเป็นคาถา ดูเหมือนจะไม่รวมข้อใหญ่ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๕ หน้า : ๔๐} พระวินัยปิฎก มหาวรรค [๕. จัมมขันธกะ] ๑๕๙. รวมเรื่องที่มีในจัมมขันธกะ เรื่องทรงห้ามใช้รองเท้าที่ขลิบด้วยหนังเสือดาว เรื่องทรงห้ามใช้รองเท้าที่ขลิบด้วยหนังนาก เรื่องทรงห้ามใช้รองเท้าที่ขลิบด้วยหนังแมว เรื่องทรงห้ามใช้รองเท้าที่ขลิบด้วยหนังค่าง เรื่องทรงห้ามใช้รองเท้าที่ขลิบด้วยหนังนกเค้า เรื่องภิกษุเท้าแตก เรื่องพระฉัพพัคคีย์สวมรองเท้าในอาราม เรื่องภิกษุอาพาธเป็นหน่อที่เท้า เรื่องภิกษุไม่ล้างเท้า เรื่องภิกษุเหยียบตอไม้ เรื่องพระฉัพพัคคีย์สวมเขียงเท้าเดินเสียงดังกึกกัก เรื่องสวมเขียงเท้าทำด้วยใบตาล เรื่องสวมเขียงเท้าทำด้วยใบไผ่ เรื่องสวมเขียงเท้าทำด้วยหญ้าสามัญ เรื่องสวมเขียงเท้าทำด้วยหญ้ามุงกระต่าย เรื่องสวมเขียงเท้าทำด้วยหญ้าปล้อง เรื่องสวมเขียงเท้าสานด้วยใบเป้ง เรื่องสวมเขียงเท้าทำด้วยแฝก เรื่องสวมเขียงเท้าทำด้วยขนสัตว์ เรื่องสวมเขียงเท้าประดับด้วยทองคำ เรื่องสวมเขียงเท้าทำด้วยเงิน เรื่องสวมเขียงเท้าประดับด้วยแก้วมณี เรื่องสวมเขียงเท้าประดับด้วยแก้วไพฑูรย์ เรื่องสวมเขียงเท้าประดับด้วยแก้วผลึก เรื่องสวมเขียงเท้าประดับด้วยสำริด เรื่องสวมเขียงเท้าประดับด้วยกระจก เรื่องสวมเขียงเท้าทำด้วยดีบุก เรื่องสวมเขียงเท้าทำด้วยสังกะสี เรื่องสวมเขียงเท้าทำด้วยทองแดง เรื่องจับโค เรื่องพระฉัพพัคคีย์โดยสารยานพาหนะ เรื่องภิกษุเป็นไข้ เรื่องยานเทียมด้วยโคเพศผู้ เรื่องวอ เรื่องพระฉัพพัคคีย์ใช้ที่นอนสูงใหญ่ เรื่องหนังผืนใหญ่ เรื่องภิกษุใจบาปขอหนังลูกโค เรื่องเตียงตั่งของพวกคฤหัสถ์หุ้มด้วยหนัง เรื่องพระฉัพพัคคีย์สวมรองเท้าเข้าหมู่บ้าน {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๕ หน้า : ๔๑} พระวินัยปิฎก มหาวรรค [๕. จัมมขันธกะ] ๑๕๙. รวมเรื่องที่มีในจัมมขันธกะ เรื่องภิกษุเป็นไข้สวมรองเท้าเข้าหมู่บ้านได้ เรื่องพระมหากัจจานะ เรื่องพระโสณะสวดพระสูตรในอัฏฐกวรรคโดยทำนองสรภัญญะ เรื่องทรงประทานพร ๕ อย่างแก่พระโสณะ คือ ๑. อนุญาตให้สงฆ์ปัญจวรรคให้อุปสมบทได้ ๒. อนุญาตให้สวมรองเท้าหลายชั้นได้ ๓. อนุญาตให้อาบน้ำได้เป็นนิตย์ ๔. อนุญาตให้ใช้หนังเครื่องลาดได้ในทักขิณาบถ ๕. ทายกถวายจีวร เมื่อยังไม่ถึงมือภิกษุ อนุญาตให้ไม่ต้องนับราตรี จัมมขันธกะ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๕ หน้า : ๔๒}
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
ไม่มีเนื้อความอรรถกถา. -----------------------------------------------------
อรรถกถาที่มีมาก่อนหน้านี้ :- อรรถกถา มหาวรรค ภาค ๒ จัมมขันธกะ เรื่องพระโสณกุฏิกัณณะ