Bhallātiyajātaka
King Bhallātiya and the Pixies
“Was a king Bhallatiya”—This story the Master told while dwelling at Jetavana about Mallika, the Jessamine Bride. One day we are told there was a quarrel between her and the king about conjugal rights. The king was angry and would not look at her. “I suppose,” she thought, “the Tathagata does not know that the king is wroth with me.” When the Master learnt of it, next day, he sought alms in Benares, accompanied by the Brethren, and then repaired to the gate of the king’s palace. The king came to meet him, and relieved him of his bowl, took him up on the terrace, set the Brethren down in due order, gave them the water of welcome, offered them excellent food; after the meal he sat down on one side. “Why,” asked the Master, “why does not Mallika appear?” He said, “’Tis her own foolish pride in her prosperity.” The Master said, “O great king! long, long ago when you were a fairy, you kept apart for one night from your mate, and then went mourning for seven hundred years.” Then at his request, he told a story of the past.
ยังไม่ได้นำเข้าตัวบทของหมวดนี้ — ระยะแรกนำเข้า ทีฆนิกาย และ มัชฌิมนิกาย
เข้าสู่ระบบ เพื่อบันทึกไว้อ่าน เขียนโน้ต และซิงก์ข้ามอุปกรณ์
- แหล่งที่มา
- SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-07 ·
ja504 - ฉบับที่ใช้
- Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 — CC0-1.0
- English translation — Bhikkhu Sujato — CC0-1.0
- สิทธิ์การใช้งาน
- CC0 1.0 — สาธารณสมบัติ (ตรวจสอบแล้ว) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ
- หน้านี้แสดงเฉพาะโครงสร้างและชื่อเรื่อง ยังไม่มีตัวบท
- ฉบับที่ยังไม่เปิดใช้
- ฉบับสยามรัฐ (Thai) — ยังไม่ยืนยันสิทธิ์ — ยังไม่เผยแพร่ตัวบท