Ja 186

Dadhivāhanajātaka

The King Carried on Curds

“Sweet was once the mango’s savour”—This story the Master told whilst dwelling in Jetavana, on the subject of keeping bad company. The circumstances were the same as above. Again the Master said: “Brethren, bad company is evil and injurious; why should one talk of the evil effects of had company on human beings? In days long gone by, even a vegetable, a mango tree, whose sweet fruit was a dish fit for the gods, turned sour and bitter through the influence of a noisome and bitter nimb tree.” Then he told a story.

อังกฤษ · ยังไม่เปิดใช้ไทย · ยังไม่เปิดใช้
  1. 0.1

    Jātaka

  2. 0.2

    Dukanipāta

  3. 0.3

    Asadisavagga

  4. 6. Dadhivāhanajātaka

  5. 1.1

    “Vaṇṇagandharasūpeto,

  6. 1.2

    amboyaṁ ahuvā pure;

  7. 1.3

    Tameva pūjaṁ labhamāno,

  8. 1.4

    kenambo kaṭukapphalo”.

  9. 2.1

    “Pucimandaparivāro,

  10. 2.2

    ambo te dadhivāhana;

  11. 2.3

    Mūlaṁ mūlena saṁsaṭṭhaṁ,

  12. 2.4

    sākhā sākhā nisevare;

  13. 2.5

    Asātasannivāsena,

  14. 2.6

    tenambo kaṭukapphalo”ti.

  15. 3.1

    Dadhivāhanajātakaṁ chaṭṭhaṁ.

แหล่งที่มา
SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 · ja186
ฉบับที่ใช้
Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500PDM-1.0
English translation — Bhikkhu SujatoCC0-1.0
สิทธิ์การใช้งาน
สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ
ฉบับที่ยังไม่เปิดใช้
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวงยังไม่ยืนยันสิทธิ์ — ยังไม่เผยแพร่ตัวบท
Dhīranandī (Thai)ยังไม่ยืนยันสิทธิ์ — ยังไม่เผยแพร่ตัวบท
พระอาจารย์ชยสาโร (Thai)ยังไม่ยืนยันสิทธิ์ — ยังไม่เผยแพร่ตัวบท