มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ สฬายตนวรรค นครวินเทยยสูตร

นครวินเทยยสูตรขึ้นต้นว่า ข้าพเจ้าได้สดับแล้วอย่างนี้ :-

ในสูตรนั้น คำว่า สมวิสมํ จรนฺติ ได้แก่ บางครั้งก็ประพฤติเรียบร้อย บางครั้งก็ไม่เรียบร้อย.

คำว่า สมจริยํปิ เหตํ ตัดบทเป็น สมจริยํปิ หิ เอตํ แปลว่า ก็แหละแม้นี้ ก็เป็นความประพฤติที่เรียบร้อย.

คำว่า อาการเหล่าไหน คือ เหตุเหล่าไหน.

คำว่า เก อนฺวยา แปลว่า อะไรที่พึงตามรู้.

ทำไมท่านจึงว่า ก็แหละในป่าดงนั้นไม่มีเลย กามคุณ ๕ มีรูปเป็นต้นที่น่าพอใจอย่างยิ่งด้วยอำนาจหญ้าเขียวและป่าจำปาเป็นต้นก็มีอยู่ในป่า มิใช่หรือ.

ไม่ใช่ไม่มี. แต่คำนี้ท่านไม่ได้แสดงด้วยป่าดง. หากแต่ท่านหมายเอารูปผู้หญิงเป็นต้น จึงกล่าวคำนี้. ก็รูปของผู้หญิงเป็นต้นเหล่านั้น ยึดจิตของผู้ชายแล้วตั้งอยู่.

สมจริงดังที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ว่า

ภิกษุทั้งหลาย เราเองยังไม่มองเห็นรูปอย่างอื่นแม้สักรูปเดียวที่ยึดจิตชายตั้งอยู่อย่างนี้ เหมือนรูปหญิงนี้เลย

ภิกษุทั้งหลาย รูปผู้หญิงยึดจิตชายแล้วตั้งอยู่.

____________________________

องฺ. เอก. เล่ม ๒๐/ข้อ ๒

พึงขยายให้พิสดาร. คำที่เหลือทุกแห่งตื้นทั้งนั้นแล.

จบอรรถกถานครวินเทยยสูตรที่ ๘ -----------------------------------------------------