๙. โตเทยยมาณวปัญหา

๑๑๓(ท่านโตเทยยะทูลถาม ดังนี้) กามทั้งหลายไม่อยู่ในบุคคลใด ตัณหาไม่มีแก่บุคคลใด และบุคคลใดข้ามความสงสัยได้แล้ว วิโมกข์ของบุคคลนั้นเป็นเช่นไร (๑)

๑๑๔(พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า โตเทยยะ) กามทั้งหลายไม่อยู่ในบุคคลใด ตัณหาไม่มีแก่บุคคลใด และบุคคลใดข้ามความสงสัยได้แล้ว วิโมกข์อื่นของบุคคลนั้นย่อมไม่มี (๒)

๑๑๕(ท่านโตเทยยะทูลถามว่า) บุคคลนั้นเป็นผู้ไม่มีความหวัง หรือว่ายังหวังอยู่ บุคคลนั้นเป็นผู้มีปัญญา หรือว่ายังมีความดำริด้วยปัญญา ข้าแต่พระองค์ผู้สักกะ ข้าพระองค์จะพึงรู้จักพระมุนีได้อย่างไร ข้าแต่พระองค์ผู้มีสมันตจักขุ ขอพระองค์โปรดตรัสบอกปัญหานั้นแก่ข้าพระองค์ให้แจ่มแจ้งด้วยเถิด (๓)

๑๑๖(พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า) บุคคลนั้นเป็นผู้ไม่มีความหวัง ทั้งไม่หวัง บุคคลนั้นเป็นผู้มีปัญญา แต่ไม่มีความดำริด้วยปัญญา โตเทยยะ เธอจงรู้จักบุคคลผู้ไม่มีเครื่องกังวล ผู้ไม่ข้องในกามและภพว่าเป็นมุนี อย่างนี้ (๔) โตเทยยมาณวปัญหาที่ ๙ จบ @เชิงอรรถ : @ ดูคำอธิบายในหน้า ๒๒๖-๒๓๓ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๐ หน้า : ๒๖}