๑. กุสลติกะ ๕๘-๖๕. จิตตสัมปยุตตทุกะเป็นต้น

๑๗... อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งสัมปยุตด้วยจิต .... ... อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งระคนกับจิต ... ... อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งมีจิตเป็นสมุฏฐาน ฯลฯ ... อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเกิดพร้อมกับจิต ฯลฯ ... อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นไปตามจิต ฯลฯ ... อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งระคนกับจิตและมีจิตเป็นสมุฏฐาน ฯลฯ ... อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งระคนกับจิต มีจิตเป็นสมุฏฐาน และ เกิดพร้อมกับจิต ฯลฯ สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งระคนกับจิตมีจิตเป็นสมุฏฐานและเป็นไปตามจิตอาศัย สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งระคนกับจิตมีจิตเป็นสมุฏฐานและเป็นไปตามจิตเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ) เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ อารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ วิปากปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ พึงขยายสหชาตวาร ฯลฯ สัมปยุตตวารและปัญหาวารให้พิสดารอย่างนี้) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๔๔ หน้า : ๖๖๖}