๑. ตุวรัฏฐิทายกเถราปทาน (๒๔๑)
บาลีและคำแปล
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๒ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒๔ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑ ตุวรทายิวรรคที่ ๒๕ ตุวรัฏฐิทายกเถราปทานที่ ๑ (๒๔๑) ว่าด้วยผลแห่งการถวายก้อนดินแดง
ปญฺจวีโส ตุวรทายิวคฺโค ปฐมํ ตุวรฏฺฐิทายกตฺเถราปทานํ (๒๔๑)
ในกาลก่อน เราเป็นนายพรานเนื้อ (เที่ยว) อยู่ในป่าใหญ่ เราเห็นดิน แดง จึงถือเอามาถวายแก่สงฆ์ ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้ถวายทาน ใด ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวาย ก้อนดินแดง คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระตุวรัฏฐิทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ ตุวรัฏฐิทายกเถราปทาน.
|๒๔๓.๑| มิคลุทฺโธ ปุเร อาสึ อรญฺเญ กานเน มหา ตํ ทิสฺวา รุธิรมาทาย สงฺฆสฺส อททึ อหํ ฯ |๒๔๓.๒| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ทานมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ตุวรฏฺฐิสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๔๓.๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ตุวรฏฺฐิทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ตุวรฏฺฐิทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ