Law collection · พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 · หมวด ๒ การเขาและออกนอกราชอาณาจัร
Section ๑๙
Consolidated edition — not the text as first promulgated · 2522
ในการตรวจและพิจารณาว9าคนต9างดาวผูใดตองหามมิใหเขามาใน ราชอาณาจักรหรือไม9 พนักงานเจาหนาที่มีอำนาจพิจารณาอนุญาตใหคนต9างดาวผูนั้นไปพักอาศัยอยู9 ณที่ที่เห็นสมควร โดยใหคำรับรองว9าจะมาพบพนักงานเจาหนาที่เพื่อรับทราบคำสั่งตามวันเวลา และ สถานที่ที่กำหนดก็ได หรือถาพนักงานเจาหนาที่เห็นสมควรจะเรียกประกันหรือเรียกทั้งประกันและ หลักประกันก็ได หรือพนักงานเจาหนาที่จะกักตัวผูนั้นไว ณสถานที่ใดตามที่เห็นเหมาะสมเพื่อ ดำเนินการตามพระราชบัญญัตินี้ก็ได เพื่อประโยชน0แห9งบทบัญญัติในวรรคหนึ่ง พนักงานเจาหนาที่มีอำนาจเรียกบุคคลซึ่ง มีเหตุอันควรเชื่อว9าถอยคำของบุคคลนั้นอาจเป1นประโยชน0แก9กรณีที่สงสัยใหมาสาบานหรือปฏิญาณ ตนและใหถอยคำต9อพนักงานเจาหนาที่ได ถามีเหตุอันควรสงสัยว9าคนต9างดาวผูใดเขามาในราชอาณาจัรเพื่อการอันระบุใน มาตรา ๑๒(๘) หรือมีส9วนเกี่ยวของกับการนั้น หรือหญิงหรือเด็กคนใดเขามาเพื่อการเช9นว9านั้น พนักงานเจาที่อาจอนุญาตใหเขามาในราชอาณาจักรไดชั่วคราวโดยสั่งใหบุคคลดังกล9าวมารายงานตน และตอบคำถามของพนักงานเจาหนาที่ หรือจะสั่งใหไปรายงานตนและตอบคำถามของเจาพนักงาน ตำรวจ ณสถานีตำรวจทองที่ที่ผูนั้นอาศัยอยู9 ตามระยะเวลาที่พนักงานเจาหนาที่กำหนดก็ได แต9 ระยะเวลาที่กำหนดใหรายงานตนและตอบคำถามตองห9างกันไม9นอยกว9าเจ็ดวันต9อครั้ง
This is the text as promulgated in the Royal Gazette in the year shown, not a consolidated edition. Sections later amended, added or repealed are not reflected — current enforcement status has not been checked.
Where this text comes from
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับรวมการแก้ไข) · ตัวบทกฎหมายที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา — การพิจารณาของผู้ดำเนินการ (ไม่ใช่สัญญาอนุญาต ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย) · sha256:7f2a557baadc… · 2026-08-24