Consolidated edition — not the text as first promulgated · 2522

๔๘

ใบสำคัญถิ่นที่อยู9ใหใชไดตลอดไป แต9ถาผูถือใบสำคัญถิ่นที่อยู9ได เดินทางออกไปนอกราชอาณาจักรแลว ใบสำคัญถิ่นที่อยู9นั้นเป1นอันใชไม9ไดต9อไป เวนแต9ก9อนที่จะ เดินทางออกไปนอกราชอาณาจักรผูถือใบสำคัญถิ่นที่อยู9ไดนำใบสำคัญถิ่นที่อยู9ไปใหพนักงานเจาหนาที่ ทำหลักฐานการแจงออกไปนอกราชอาณาจักรเพื่อกลับเขามาอีกตามมาตรา ๕๐ในกรณีเช9นนี้ หาก คนต9างดาวผูนั้นกลับเขามาในราชอาณาจักรภายในหนึ่งป2นับแต9วันที่พนักงานเจาหนาที่ทำหลักฐานให และไม9เป1นผูที่มีลักษณะตองหามตามมาตรา ๑๒หรือมาตรา ๔๔ใหใบสำคัญถิ่นที่อยู9นั้นคงใชไดต9อไป บทบัญญัติในมาตรา ๑๒เฉพาะความใน

(๑) ในส9วนที่เกี่ยวกับการตรวจลงตรา หนังสือเดินทางหรือเอกสารใชแทนหนังสือเดินทาง และความใน(๒)

(๓) และ(๔) มิใหนำมาใชบังคับ แก9กรณีตามวรรคหนึ่ง

The citation link pins the edition with ?v=2522 — if an amended edition is ingested one day, this link keeps pointing at this one

This is the text as promulgated in the Royal Gazette in the year shown, not a consolidated edition. Sections later amended, added or repealed are not reflected — current enforcement status has not been checked.

Where this text comes from

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับรวมการแก้ไข) · ตัวบทกฎหมายที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา — การพิจารณาของผู้ดำเนินการ (ไม่ใช่สัญญาอนุญาต ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย) · sha256:7f2a557baadc · 2026-08-24

พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 Section ๔๘