ในกรณีที่มีผู้คัดค้านตามมาตรา ๓๑และอธิบดีได้วินิจฉัยว่าผู้คัดค้านเป็นผู้มี สิทธิรับสิทธิบัตรให้อธิบดีสั่งยกคำขอรับสิทธิบัตร ในกรณีที่ผู้ขอรับสิทธิบัตรมิได้อุทธรณ์คำสั่งของอธิบดีหรือได้อุทธรณ์คำสั่งของอธิบดี และคณะกรรมการหรือศาลได้มีคำสั่งหรือคำพิพากษาถึงที่สุดแล้วถ้าผู้คัดค้านได้ยื่นคำขอรับ สิทธิบัตรสำหรับการประดิษฐ์นั้นภายในหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันมีคำสั่งของอธิบดีหรือนับ แต่วันที่คณะกรรมการหรือศาลมีคำสั่งหรือคำพิพากษาถึงที่สุดแล้วแต่กรณีให้ถือว่าผู้คัดค้านได้ยื่น คำขอนั้นในวันเดียวกับวันที่ผู้ขอรับสิทธิบัตรยื่นคำขอรับสิทธิบัตรและให้ถือว่าการประกาศ โฆษณาคำขอรับสิทธิบัตรของผู้ถูกคัดค้านตามมาตรา ๒๘เป็นประกาศโฆษณาคำขอรับสิทธิบัตร ของผู้คัดค้านด้วยในกรณีเช่นนี้ผู้ใดจะยื่นคำคัดค้านคำขอรับสิทธิบัตรของผู้คัดค้านเพราะเหตุตนมี สิทธิดีกว่านั้นไม่ได้ ในการออกสิทธิบัตรให้แก่ผู้คัดค้านนั้นให้พนักงานเจ้าหน้าที่ทำการตรวจสอบคำขอรับ สิทธิบัตรและตรวจสอบการประดิษฐ์ของผู้คัดค้านตามมาตรา ๒๔และให้นำมาตรา ๒๙มาใช้ บังคับแก่ผู้คัดค้านด้วย

The citation link pins the edition with ?v=2522 — if an amended edition is ingested one day, this link keeps pointing at this one

This is the text as promulgated in the Royal Gazette in the year shown, not a consolidated edition. Sections later amended, added or repealed are not reflected — current enforcement status has not been checked.

Where this text comes from

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับรวมการแก้ไข) · ตัวบทกฎหมายที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา — การพิจารณาของผู้ดำเนินการ (ไม่ใช่สัญญาอนุญาต ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย) · sha256:4e9d18d077e7 · 2026-08-24

พระราชบัญญัติสิทธิบัตร พ.ศ. 2522 Section ๓๔