มาตรา ๖

ให้อธิบดีกรมเจ้าท่าเป็นผู้รักษาการตามระเบียบนี้ ประกาศณวันที่ ๓ตุลาคมพ.ศ. ๒๕๖๗ มนพรเจริญศรี รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคมปฏิบัติราชการแทน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ภาคผนวก๑ แนวทางการกำหนดค่าปรับเป็นพินัยตามพระราชบัญญัติความรับผิดทางแพ่งต่อความเสียหายจากมลพิษน้ำมันอันเกิดจากเรือพ.ศ. ๒๕๖๐ บัญชีอัตราค่าปรับและแนวทางการพิจารณากำหนดค่าปรับเป็นพินัย ที่ ๑ ๒ ฐานความผิด/ข้อหาตามพระราชบัญญัติ แนวทางการพิจารณากำหนดค่าปรับเป็นพินัย อัตราค่าปรับตามกฎหมาย ความรับผิดทางแพ่งต่อความเสียหายจากมลพิษน้ำมัน ตามพระราชบัญญัติความรับผิดทางแพ่งต่อความเสียหาย อันเกิดจากเรือ พ.ศ. ๒๕๖๐ จากมลพิษน้ำมันอันเกิดจากเรือ พ.ศ. ๒๕๖๐ ปรับตั้งแต่ ๕,๐๐๐บาท มาตรา ๓๘ นายเรือลำใดไม่อาจแสดงใบรับรองตามที่ ๑. กรณีเป็นการกระทำความผิดทางพินัยครั้ งแรก ถึง ๒๐,๐๐๐บาท กำหนดไว้ในหมวด ๓แห่งพระราชบัญญัติ นี้ ต่ อพนักงาน ตามพระราชบัญญัติความรับผิดทางแพ่งต่อความเสียหาย เจ้าหน้าที่เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ร้องขอ มีความผิดทางพินัย จากมลพิษน้ำมันอันเกิดจากเรือ พ.ศ. ๒๕๖๐ให้กำหนด ต้องชำระค่าปรับเป็นพินัยตั้งแต่ห้าพันบาทถึงสองหมื่นบาท ค่าปรับเป็นพินัย เป็นจำนวน ๑๐,๐๐๐บาท ๒.กรณีเป็นการกระทำความผิดซ้ำ ตั้งแต่ครั้งที่สองเป็นต้นไป ให้กำหนดค่าปรับเป็นพินัย เป็นจำนวน ๒๐,๐๐๐บาท การลดหรือเพิ่มจำนวนค่าปรับเป็นพินัยตามข้อ ๑และข้อ ๒ ให้พิจารณาข้อเท็จจริงตามมาตรา ๙(๒)ถึง(๔)แห่งพระราชบัญญัติ ว่าด้วยการปรับเป็นพินัย พ.ศ. ๒๕๖๕โดยการลดจำนวนค่าปรับ เป็นพินัยต้องไม่เกินร้อยละ ๒๐ของจำนวนค่าปรับเป็นพินัย ข้างต้น ปรับไม่เกิน มาตรา ๓๗ การฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติ ตามมาตรา ๑๕ กรณีฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๑๕หรือมาตรา ๒๐ ๒,๐๐๐,๐๐๐บาท มาตรา ๑๙หรือมาตรา ๒๐นายเรือและเจ้าของเรือมีความผิด ๑. กรณีเป็นการกระทำความผิดทางพินัยครั้ งแรก ทางพินัยต้องชำระค่าปรับเป็นพินัยรายละไม่เกินสองล้านบาท ตามพระราชบัญญัติความรับผิดทางแพ่งต่อความเสียหาย ที่ ฐานความผิด/ข้อหาตามพระราชบัญญัติ แนวทางการพิจารณากำหนดค่าปรับเป็นพินัย อัตราค่าปรับตามกฎหมาย ความรับผิดทางแพ่งต่อความเสียหายจากมลพิษน้ำมัน ตามพระราชบัญญัติความรับผิดทางแพ่งต่อความเสียหาย อันเกิดจากเรือ พ.ศ. ๒๕๖๐ จากมลพิษน้ำมันอันเกิดจากเรือ พ.ศ. ๒๕๖๐ และให้พนักงานเจ้าหน้าที่กักเรือที่ฝาฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามนั้น จากมลพิษน้ำมันอันเกิดจากเรือ พ.ศ. ๒๕๖๐ให้กำหนด ไว้จนกว่าจะได้มีการจัดให้มีใบรับรองตามมาตรา ๑๕มาตรา ค่าปรับเป็นพินัย เป็นจำนวน ๕๐๐,๐๐๐บาท ๑๙หรือมาตรา ๒๐แล้วแต่กรณี ๒. กรณีเป็นการกระทำความผิดซ้ำครั้งที่สอง ให้กำหนด ค่าปรับเป็นพินัย เป็นจำนวน๑,๐๐๐,๐๐๐บาท ๓. กรณีเป็นการกระทำความผิดซ้ำครั้งที่สาม ให้กำหนด ค่าปรับเป็นพินัย เป็นจำนวน๑,๕๐๐,๐๐๐บาท ๔. กรณีเป็นการกระทำความผิดซ้ำ ตั้งแต่ครั้งที่สี่เป็นต้นไป ให้กำหนดค่าปรับเป็นพินัย เป็นจำนวน๒,๐๐๐,๐๐๐บาท การลดหรือเพิ่มจำนวนค่าปรับเป็นพินัยตามข้อ ๑ถึงข้อ ๔ ให้พิจารณาข้อเท็จจริงตามมาตรา ๙(๒)ถึง(๔)แห่งพระราชบัญญัติ ว่าด้วยการปรับเป็นพินัย พ.ศ. ๒๕๖๕โดยการลดจำนวนค่าปรับ เป็นพินัยต้องไม่เกินร้อยละ ๒๐ของจำนวนค่าปรับเป็นพินัย ข้างต้น กรณีฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๑๙ ๑. กรณีเป็นการกระทำความผิดทางพินัยครั้ งแรก ตามพระราชบัญญัติความรับผิดทางแพ่งต่อความเสียหาย จากมลพิษน้ำมันอันเกิดจากเรือ พ.ศ. ๒๕๖๐ให้กำหนด ค่าปรับเป็นพินัย ดังนี้ ที่ อัตราค่าปรับตามกฎหมาย ฐานความผิด/ข้อหาตามพระราชบัญญัติ ความรับผิดทางแพ่งต่อความเสียหายจากมลพิษน้ำมัน อันเกิดจากเรือ พ.ศ. ๒๕๖๐ แนวทางการพิจารณากำหนดค่าปรับเป็นพินัย ตามพระราชบัญญัติความรับผิดทางแพ่งต่อความเสียหาย จากมลพิษน้ำมันอันเกิดจากเรือ พ.ศ. ๒๕๖๐ ๑.๑กรณีมีหลักประกันทางการเงินแต่ไม่มีใบรับรอง ให้กำหนดค่าปรับเป็นพินัย เป็นจำนวน ๒๕๐,๐๐๐บาท ๑.๒.กรณีไม่มีหลักประกันทางการเงินและไม่มีใบรับรอง ให้กำหนดค่าปรับเป็นพินัย เป็นจำนวน ๕๐๐,๐๐๐บาท ๒. กรณีเป็นการกระทำความผิดซ้ำครั้งที่สอง ให้กำหนด ค่าปรับเป็นพินัย ดังนี้ ๒.๑กรณีมีหลักประกันทางการเงินแต่ไม่มีใบรับรอง ให้กำหนดค่าปรับเป็นพินัย เป็นจำนวน ๕๐๐,๐๐๐บาท ๒.๒.กรณีไม่มีหลักประกันทางการเงินและไม่มีใบรับรอง ให้กำหนดค่าปรับเป็นพินัย เป็นจำนวน ๑,๐๐๐,๐๐๐บาท ๓. กรณีเป็นการกระทำความผิดซ้ำครั้งที่สาม ให้กำหนด ค่าปรับเป็นพินัย ดังนี้ ๓.๑กรณีมีหลักประกันทางการเงินแต่ไม่มีใบรับรอง ให้กำหนดค่าปรับเป็นพินัย เป็นจำนวน ๗๕๐,๐๐๐บาท ๓.๒.กรณีไม่มีหลักประกันทางการเงินและไม่มีใบรับรอง ให้กำหนดค่าปรับเป็นพินัย เป็นจำนวน ๑,๕๐๐,๐๐๐บาท ๔. กรณีเป็นการกระทำความผิดซ้ำ ตั้งแต่ครั้งที่สี่เป็นต้นไป ให้กำหนดค่าปรับเป็นพินัย ดังนี้ ที่ อัตราค่าปรับตามกฎหมาย ฐานความผิด/ข้อหาตามพระราชบัญญัติ ความรับผิดทางแพ่งต่อความเสียหายจากมลพิษน้ำมัน อันเกิดจากเรือ พ.ศ. ๒๕๖๐ แนวทางการพิจารณากำหนดค่าปรับเป็นพินัย ตามพระราชบัญญัติความรับผิดทางแพ่งต่อความเสียหาย จากมลพิษน้ำมันอันเกิดจากเรือ พ.ศ. ๒๕๖๐ ๔.๑กรณีมีหลักประกันทางการเงินแต่ไม่มีใบรับรอง ให้กำหนดค่าปรับเป็นพินัย เป็นจำนวน ๑,๐๐๐,๐๐๐บาท ๔.๒.กรณีไม่มีหลักประกันทางการเงินและไม่มีใบรับรอง ให้กำหนดค่าปรับเป็นพินัย เป็นจำนวน ๒,๐๐๐,๐๐๐บาท การลดหรือเพิ่มจำนวนค่าปรับเป็นพินัยตามข้อ ๑ถึงข้อ ๔ ให้พิจารณาข้อเท็จจริงตามมาตรา ๙(๒)ถึง(๔)แห่งพระราชบัญญัติ ว่าด้วยการปรับเป็นพินัย พ.ศ. ๒๕๖๕โดยการลดจำนวนค่าปรับ เป็นพินัยต้องไม่เกินร้อยละ ๒๐ของจำนวนค่าปรับเป็นพินัย ข้างต้น ภาคผนวก๒ แนวทางการพิจารณากรณีมีการขอผ่อนชำระค่าปรับเป็นพินัย ในการชำระค่าปรับเป็นพินัย ถ้าผู้กระทำความผิดทางพินัยร้องขอ และเจ้าหน้าที่ของรัฐ หรือองค์คณะเจ้าหน้าที่ของรัฐผู้มีอำนาจปรับเป็นพินัย เห็นว่า ผู้กระทำความผิดทางพินัยไม่อาจชำระ ค่าปรับในคราวเดียวได้ จะให้ผ่อนชำระก็ได้ ตามมาตรา ๙วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วย การปรับเป็นพินัย พ.ศ. ๒๕๖๕ การกำหนดจำนวนเงิน และระยะเวลาในการผ่อนชำระ ให้พิจารณาจากจำนวน ค่าปรับเป็นพินัย ประกอบกับฐานะทางการเงินรายได้ รายจ่าย และภาระหนี้สินเพื่อไม่ให้กระทบ ต่อการดำรงชีวิตของผู้กระทำความผิดทางพินัยและครอบครัว โดยมีหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้ จำนวนค่าปรับเป็นพินัย ระยะเวลาในการผ่อนชำระ กรณีค่าปรับเป็นพินัย ไม่เกิน ๑,๐๐๐บาท ไม่เห็นควรให้ผู้กระทำความผิดทางพินัยผ่อนชำระ ค่าปรับเป็นพินัย กรณีค่าปรับเป็นพินัย ตั้งแต่ ๑,๐๐๑บาท ให้มีการผ่อนชำระค่าปรับได้ไม่เกิน ๒งวดโดยการ แต่ไม่เกิน ๑๐,๐๐๐บาท ผ่อนชำระต้องเสร็จสิ้นก่อนขาดอายุความไม่น้อยกว่า ๑๒๐วัน กรณีค่าปรับเป็นพินัย ตั้งแต่ ๑๐,๐๐๑บาท ให้ผ่อนชำระค่าปรับงวดละไม่ต่ำกว่า ๒,๐๐๐บาท แต่ไม่เกิน ๑๐งวด โดยการผ่อนชำระต้องเสร็จสิ้น ก่อนขาดอายุความไม่น้อยกว่า ๑๒๐วัน หมายเหตุ ผู้กระทำความผิดทางพินัยสามารถชำระค่าปรับเป็นพินัยผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์ได้ ตามมาตรา ๓๕แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการปรับเป็นพินัย พ.ศ. ๒๕๖๕ หากผู้กระทำความผิดทางพินัยผิดนัดการผ่อนชำระค่าปรับเป็นพินัยงวดหนึ่งงวดใด ให้เจ้าหน้าที่ของรัฐหรือองค์คณะเจ้าหน้าที่ของรัฐผู้มีอำนาจปรับเป็นพินัยมีหนังสือบอกกล่าวทวงถาม ไปยังผู้กระทำความผิดทางพินัย ถ้าปรากฏว่าเป็นการผิดนัดโดยไม่มีเหตุอันสมควรให้การผ่อนชำระ เป็นอันยกเลิกและผู้กระทำความผิดทางพินัยต้องชำระค่าปรับเป็นพินัยที่ยังค้างชำระอยู่ให้ครบถ้วน ภายในเวลาที่เจ้าหน้าที่ของรัฐหรือองค์คณะเจ้าหน้าที่ของรัฐผู้มีอำนาจปรับเป็นพินัยกำหนด หากไม่ชำระค่าปรับเป็นพินัยภายในกำหนดเวลาดังกล่าวให้ดำเนินการต่อไป ตามมาตรา ๒๓ หรือมาตรา ๓๐แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการปรับเป็นพินัย พ.ศ. ๒๕๖๕แล้วแต่กรณี