มาตรา ๔

ในการพิจารณากำหนดค่าปรับเป็นพินัยตามพระราชบัญญัติส่ งเสริม การพาณิชยนาวี พ.ศ. ๒๕๒๑ให้เจ้าหน้าที่ของรัฐผู้มีอำนาจปรับเป็นพินัย ตามประกาศกระทรวง คมนาคม เรื่อง กำหนดเจ้าหน้าที่ของรัฐผู้ มีอำนาจปรับเป็นพินัยตามพระราชบัญญัติส่งเสริม การพาณิชยนาวี พ.ศ. ๒๕๒๑พ.ศ. ๒๕๖๖ดำเนินการ ดังต่อไปนี้ (๑)การกำหนดจำนวนค่าปรับเป็นพินัยในเบื้องต้นตามมาตรา ๙(๑)แห่งพระราชบัญญัติ ว่าด้วยการปรับเป็นพินัย พ.ศ. ๒๕๖๕ให้เป็นไปตามแนวทางการกำหนดค่าปรับเป็นพินัยที่ปรากฏ ในภาคผนวก๑ที่แนบท้ายระเบียบนี้

(๒) การลดหรือเพิ่มจำนวนค่าปรับเป็นพินัย ตาม(๑) ให้พิจารณาข้อเท็จจริงเกี่ยวกับ ความรู้ผิดชอบ อายุ ประวัติ ความประพฤติ สติปัญญา การศึกษาอบรม สุขภาพ ภาวะแห่งจิต นิสัย อาชีพ สิ่งแวดล้อม การกระทำความผิดซ้ำ และสิ่งอื่นทั้งปวงเกี่ยวกับผู้กระทำความผิดทางพินัย รวมถึงผลประโยชน์ที่ผู้กระทำความผิดทางพินัยหรือบุคคลอื่นได้รับจากการกระทำความผิดทางพินัย ตลอดจนสถานะทางเศรษฐกิจของผู้กระทำความผิดทางพินัยตามมาตรา ๙(๒)ถึง (๔)แห่งพระราชบัญญัติ ๑ ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๔๑/ตอนพิเศษ๒๙๔ง/หน้า ๙/๓๐ตุลาคม๒๕๖๗ ว่าด้วยการปรับเป็นพินัย พ.ศ. ๒๕๖๕โดยการลดจำนวนค่าปรับเป็นพินัยต้องไม่เกินร้อยละ ๒๐ ของจำนวนค่าปรับเป็นพินัย ตาม(๑)

(๓) ในกรณีที่ผู้กระทำความผิดทางพินัยได้รับผลประโยชน์จากการกระทำความผิด ทางพินัย จำนวนค่าปรับเป็นพินัยต้องไม่ต่ำกว่าผลประโยชน์ที่ได้รับ แต่ต้องไม่เกินอัตราขั้นสูง ที่กฎหมายซึ่งบัญญัติความผิดทางพินัยกำหนดไว้

(๔) ในกรณีที่ ผู้ กระทำความผิดทางพินัยมีฐานะยากจนและกระทำความผิด ด้วยความจำเป็นเพื่อยังชีพของตนและครอบครัว ให้กำหนดค่าปรับเป็นพินัยในอัตราต่ำที่สุดเท่าที่ จะทำได้ แต่ต้องไม่ต่ำกว่าห้าสิบบาทหรือไม่น้อยกว่าอัตราขั้นต่ำที่กฎหมายกำหนดไว้ แล้วแต่กรณี โดยมิให้นำความใน

(๓) มาใช้บังคับ