ข้อ ๒๐ โรงแรมต้องจัดให้มีพื้นที่ภำยในอำคำรและที่ว่ำงภำยนอกอำคำร ตำมประเภท ของอำคำรที่ใช้ประกอบธุรกิจโรงแรม ดังต่อไปนี้
(๑) โรงแรมที่เป็นอำคำรสูงหรืออำคำรขนำดใหญ่พิเศษหรือตั้งอยู่ในอำคำรสูงหรืออำคำร ขนำดใหญ่พิเศษ ต้องจัดให้มีลักษณะของอำคำร ที่ว่ำงภำยนอกอำคำรและแนวอำคำร ตำมที่กำหนด ในข้อ ๒ ข้อ ๓ ข้อ ๔ ข้อ ๕ ข้อ ๖
(๒) ข้อ ๗ และข้อ ๘ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๓ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม และต้องจัดให้มีลักษณะของอำคำร แนวอำคำร และระยะต่ำง ๆ ของอำคำร ตำมที่กำหนดในข้อ ๕ ข้อ ๖ ข้อ ๔๐ ข้อ ๔๑ ข้อ ๔๒ ข้อ ๔๓ ข้อ ๔๔ ข้อ ๔๕ ข้อ ๔๖ และข้อ ๔๗ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕๕ (พ.ศ. ๒๕๔๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
(๒) โรงแรมที่ไม่ใช่โรงแรมตำม
(๑) ต้องจัดให้มีลักษณะของอำคำร แนวอำคำร และระยะต่ำงๆ ของอำคำร ตำมที่กำหนดในข้อ ๕ ข้อ ๖ และข้อ ๔๐ ข้อ ๔๑ ข้อ ๔๒ ข้อ ๔๓ ข้อ ๔4 ข้อ ๔๕ ข้อ ๔๖ ข้อ ๔๗ ข้อ ๔๘ ข้อ ๔๙
(๒) และข้อ ๕๐ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕๕ (พ.ศ. ๒๕๔๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม