กฎกระทรวง กำหนดวิชำชีพและจำนวนผู้ประกอบวิชำชีพในสถำนพยำบำล (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2562

ให้ยกเลิกควำมใน (๖) ของข้อ ๓ แห่งกฎกระทรวงกำหนดวิชำชีพและจำนวน ผู้ประกอบวิชำชีพในสถำนพยำบำล พ.ศ. ๒๕๕๘ และให้ใช้ควำมต่อไปนี้แทน “(๖) คลินิกกำรแพทย์แผนไทยต้องมีผู้ประกอบวิชำชีพกำรแพทย์แผนไทย”

ให้เพิ่มควำมต่อไปนี้เป็น (๖/๑) ของข้อ ๓ แห่งกฎกระทรวงกำหนดวิชำชีพ และจำนวนผู้ประกอบวิชำชีพในสถำนพยำบำล พ.ศ. ๒๕๕๘ “(๖/๑) คลินิกกำรแพทย์แผนไทยประยุกต์ต้องมีผู้ประกอบวิชำชีพกำรแพทย์แผนไทยประยุกต์”

ให้เพิ่มควำมต่อไปนี้เป็นข้อ ๘/๑ แห่งกฎกระทรวงกำหนดวิชำชีพและจำนวน ผู้ประกอบวิชำชีพในสถำนพยำบำล พ.ศ. ๒๕๕๘ “ข้อ ๘/๑ โรงพยำบำลกำรแพทย์แผนไทยประยุกต์ต้องจัดให้มีผู้ประกอบวิชำชีพปฏิบัติงำน เต็มเวลำหรือบำงเวลำในเวลำที่เปิดทำกำรระหว่ำงเวลำ ๐๘.๐๐ นำฬิกำ ถึง ๒๐.๐๐ นำฬิกำ โดยมีจำนวนขั้นต่ำตำมจำนวนเตียงที่ขออนุญำตเปิดดำเนินกำร ตำมที่กำหนดไว้ในตำรำงที่ ๕/๑ ท้ำยกฎกระทรวงนี้”

ให้ยกเลิกควำมในวรรคหนึ่งของข้อ ๑๐ แห่งกฎกระทรวงกำหนดวิชำชีพและจำนวน ผู้ประกอบวิชำชีพในสถำนพยำบำล พ.ศ. ๒๕๕๘ และให้ใช้ควำมต่อไปนี้แทน “ข้อ ๑๐ ในเวลำที่เปิดทำกำรระหว่ำงเวลำ ๒๐.๐๐ นำฬิกำ ถึง ๐๘.๐๐ นำฬิกำ โรงพยำบำลตำมข้อ ๔ ถึงข้อ ๘/๑ ต้องจัดให้มีจำนวนผู้ประกอบวิชำชีพปฏิบัติงำนเต็มเวลำหรือบำงเวลำ โดยมีจำนวนขั้นต่ำตำมจำนวนเตียงที่ขออนุญำตเปิดดำเนินกำร ตำมที่กำหนดไว้ในตำรำงที่ ๖ ถึงตำรำงที่ ๑๑ ท้ำยกฎกระทรวงนี้” เลม่ ๑๓๖ ตอนที่ ๑๖ ก หนา้ ๑๓ ราชกิจจานุเบกษา ๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒

ให้ยกเลิกตำรำงที่ ๑ โรงพยำบำลทั่วไป ตำรำงที่ ๕ โรงพยำบำลกำรแพทย์แผนไทย ตำรำงที่ ๖ โรงพยำบำลทั่วไป และตำรำงที่ ๑๐ โรงพยำบำลกำรแพทย์แผนไทย ท้ำยกฎกระทรวง กำหนดวิชำชีพและจำนวนผู้ประกอบวิชำชีพในสถำนพยำบำล พ.ศ. ๒๕๕๘ และให้ใช้ตำรำงที่ ๑ โรงพยำบำลทั่วไป ตำรำงที่ ๕ โรงพยำบำลกำรแพทย์แผนไทย ตำรำงที่ ๖ โรงพยำบำลทั่วไป และตำรำงที่ ๑๐ โรงพยำบำลกำรแพทย์แผนไทย ท้ำยกฎกระทรวงนี้แทน

ให้เพิ่มตำรำงที่ ๕/๑ โรงพยำบำลกำรแพทย์แผนไทยประยุกต์ และตำรำงที่ ๑๑ โรงพยำบำลกำรแพทย์แผนไทยประยุกต์ ท้ำยกฎกระทรวงนี้ เป็นตำรำงท้ำยกฎกระทรวงกำหนดวิชำชีพ และจำนวนผู้ประกอบวิชำชีพในสถำนพยำบำล พ.ศ. ๒๕๕๘ ให้ไว้ ณ วันที่ 31 มกราคม พ.ศ. ๒๕๖2 ปิยะสกล สกลสัตยำทร รัฐมนตรีว่ำกำรกระทรวงสาธารณสุข ตารางท้ายกฎกระทรวง กำหนดวิชาชีพและจำนวนผู้ประกอบวิชาชีพในสถานพยาบาล(ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2562 ตารางที่ ๑ โรงพยาบาลทั่วไป จำนวนผู้ประกอบวิชาชีพ ขนาดเล็ก ขนาดกลาง ไม่เกิน ๑๑ถึง ๓๑ถึง ๖๑ถึง ๑๐เตียง ๓๐เตียง ๖๐เตียง ๙๐เตียง ขนาดใหญ่ ๙๑ถึง ๑๒๐เตียง ผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรม ๑คน ๒คน ๓คน ๔คน ๕คน ๑คนต่อ ๑ ถึง ๓๐เตียง ผู้ประกอบวิชาชีพการ พยาบาลและการผดุงครรภ์ ชั้นหนึ่ง ๓คน ๖คน ๙คน ๑๒คน ๑๕คน ๒คนต่อ ๑ ถึง ๓๐เตียง ผู้ประกอบวิชาชีพเภสัชกรรม ๑คน ๑คน ๒คน ๓คน ๓คน ๑คนต่อ ๑ ถึง ๖๐เตียง ผู้ประกอบวิชาชีพเทคนิค การแพทย์ ๑คน (หากมี บริการ) ๑คน (หากมี บริการ) ๑คน (หากมี บริการ) ๑คน (หากมี บริการ) ๑คน (หากมี บริการ) ๑คน (หากมี บริการ) ๒คน ๓คน ๓คน ๑คนต่อ ๑ ถึง ๖๐เตียง ๒คน ๓คน ๓คน ๑คนต่อ ๑ ถึง ๙๐เตียง ๑คน ๒คน ๒คน ๑คนต่อ ๑ ถึง ๙๐เตียง จำนวนผู้ประกอบวิชาชีพ ขนาดเล็ก ขนาดกลาง ไม่เกิน ๑๑ถึง ๓๑ถึง ๖๑ถึง ๑๐เตียง ๓๐เตียง ๖๐เตียง ๙๐เตียง ขนาดใหญ่ ๙๑ถึง ๑๒๐เตียง ๓คน ๕คน ๘คน ๑๑คน ๑๔คน ๑คนต่อ ๑ ถึง ๑๐เตียง ๑คน ๑คน ๒คน ๓คน ๔คน ๑คนต่อ ๑ ถึง ๓๐เตียง ผู้ประกอบวิชาชีพ ผู้ประกอบวิชาชีพ กายภาพบำบัด ผู้ประกอบวิชาชีพซึ่งเป็น ผู้ประกอบโรคศิลปะ สาขารังสีเทคนิค สัดส่วนของ ผู้ประกอบวิชาชีพต่อ จำนวนเตียงที่เพิ่มขึ้น ตารางที่ ๕ โรงพยาบาลการแพทย์แผนไทย ผู้ประกอบวิชาชีพ ผู้ประกอบวิชาชีพ การแพทย์แผนไทย (ด้านเวชกรรมไทย) ผู้ประกอบวิชาชีพ การแพทย์แผนไทย (ด้านเภสัชกรรมไทย) สัดส่วนของ ผู้ประกอบวิชาชีพต่อ จำนวนเตียงที่เพิ่มขึ้น ตารางที่ ๕/๑ โรงพยาบาลการแพทย์แผนไทยประยุกต์ จำนวนผู้ประกอบวิชาชีพ ขนาดเล็ก ขนาดกลาง ไม่เกิน ๑๑ถึง ๓๑ถึง ๖๑ถึง ๑๐เตียง ๓๐เตียง ๖๐เตียง ๙๐เตียง ขนาดใหญ่ ๙๑ถึง ๑๒๐เตียง ๓คน ๕คน ๘คน ๑๑คน ๑๔คน ๑คนต่อ ๑ ถึง ๑๐เตียง ๑คน ๑คน ๒คน ๓คน ๔คน ๑คนต่อ ๑ ถึง ๓๐เตียง จำนวนผู้ประกอบวิชาชีพ ขนาดเล็ก ขนาดกลาง ไม่เกิน ๑๑ถึง ๓๑ถึง ๖๑ถึง ๑๐เตียง ๓๐เตียง ๖๐เตียง ๙๐เตียง ขนาดใหญ่ ๙๑ถึง ๑๒๐เตียง ผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรม ๑คน ๑คน ๑คน ๒คน ๒คน ๑คนต่อ ๑ ถึง ๖๐เตียง ผู้ประกอบวิชาชีพการ พยาบาลและการผดุงครรภ์ ชั้นหนึ่ง ๒คน ๔คน ๖คน ๘คน ๑๐คน ๑คนต่อ ๑ ถึง ๓๐เตียง ผู้ประกอบวิชาชีพเภสัชกรรม ๑คน ๑คน ๑คน ๑คน ๑คน ๑คนต่อ ๑ ถึง ๑๒๐เตียง ผู้ประกอบวิชาชีพเทคนิค การแพทย์ ๑คน (หากมี บริการ) ๑คน (หากมี บริการ) ๑คน (หากมี บริการ) ๑คน (หากมี บริการ) ๑คน (หากมี บริการ) ๑คน (หากมี บริการ) ๑คน ๑คน ๑คน ๑คนต่อ ๑ ถึง ๑๒๐เตียง ๑คน (หากมี บริการ) ๑คน (หากมี บริการ) ๑คน (หากมี บริการ) ๑คนต่อ ๑ ถึง ๙๐เตียง ๑คน ๑คน ๑คน ๑คนต่อ ๑ ถึง ๙๐เตียง ผู้ประกอบวิชาชีพ ผู้ประกอบวิชาชีพ การแพทย์แผนไทยประยุกต์ ผู้ประกอบวิชาชีพ การแพทย์แผนไทยประยุกต์ (ปฏิบัติงานเภสัชกรรมไทย) สัดส่วนของ ผู้ประกอบวิชาชีพต่อ จำนวนเตียงที่เพิ่มขึ้น ตารางที่ ๖ โรงพยาบาลทั่วไป ผู้ประกอบวิชาชีพ ผู้ประกอบวิชาชีพ กายภาพบำบัด ผู้ประกอบวิชาชีพซึ่งเป็น ผู้ประกอบโรคศิลปะ สาขารังสีเทคนิค สัดส่วนของ ผู้ประกอบวิชาชีพต่อ จำนวนเตียงที่เพิ่มขึ้น ตารางที่ ๑๐ โรงพยาบาลการแพทย์แผนไทย ผู้ประกอบวิชาชีพ ผู้ประกอบวิชาชีพ การแพทย์แผนไทย (ด้านเวชกรรมไทย) ผู้ประกอบวิชาชีพ การแพทย์แผนไทย (ด้านเภสัชกรรมไทย) จำนวนผู้ประกอบวิชาชีพ ขนาดเล็ก ขนาดกลาง ไม่เกิน ๑๑ถึง ๓๑ถึง ๖๑ถึง ๑๐เตียง ๓๐เตียง ๖๐เตียง ๙๐เตียง ขนาดใหญ่ ๙๑ถึง ๑๒๐เตียง ๒คน ๓คน ๔คน ๖คน ๘คน ๑คนต่อ ๑ ถึง ๑๕เตียง ๑คน ๑คน ๑คน ๑คน ๒คน ๑คนต่อ ๑ ถึง ๙๐เตียง จำนวนผู้ประกอบวิชาชีพ ขนาดเล็ก ขนาดกลาง ไม่เกิน ๑๑ถึง ๓๑ถึง ๖๑ถึง ๑๐เตียง ๓๐เตียง ๖๐เตียง ๙๐เตียง ขนาดใหญ่ ๙๑ถึง ๑๒๐เตียง ๒คน ๓คน ๔คน ๖คน ๘คน ๑คนต่อ ๑ ถึง ๑๕เตียง ๑คน ๑คน ๑คน ๑คน ๒คน ๑คนต่อ ๑ ถึง ๙๐เตียง สัดส่วนของ ผู้ประกอบวิชาชีพต่อ จำนวนเตียงที่เพิ่มขึ้น ตารางที่ ๑๑ โรงพยาบาลการแพทย์แผนไทยประยุกต์ ผู้ประกอบวิชาชีพ ผู้ประกอบวิชาชีพ การแพทย์แผนไทยประยุกต์ ผู้ประกอบวิชาชีพ การแพทย์แผนไทยประยุกต์ (ปฏิบัติงานเภสัชกรรมไทย) สัดส่วนของ ผู้ประกอบวิชาชีพต่อ จำนวนเตียงที่เพิ่มขึ้น เลม่ ๑๓๖ ตอนที่ ๑๖ ก หนา้ ๑๔ ราชกิจจานุเบกษา ๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒ หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มีการแก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวง กำหนดลักษณะของสถานพยาบาลและลักษณะการให้บริการของสถานพยาบาล พ.ศ. ๒๕๕๘ โดยแยก สถานพยาบาลที่ดำเนินการโดยผู้ประกอบวิชาชีพการแพทย์แผนไทยและสถานพยาบาลที่ดำเนินการ โดยผู้ประกอบวิชาชีพการแพทย์แผนไทยประยุกต์ออกจากกัน ประกอบกับการกำหนดจำนวนผู้ประกอบวิชาชีพใน สถานพยาบาลที่เป็นโรงพยาบาลทั่วไป ตามกฎกระทรวงกำหนดวิชาชีพและจำนวนผู้ประกอบวิชาชีพ ในสถานพยาบาล พ.ศ. ๒๕๕๘ ไม่สอดคล้องกับข้อเท็จจริงในปัจจุบัน ดังนั้น เพื่อให้การกำหนดวิชาชีพ และจำนวนผู้ประกอบวิชาชีพในสถานพยาบาลดังกล่าว เป็นไปโดยเหมาะสมและสอดคล้องกับสถานการณ์ ในปัจจุบัน จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๒ ก หนา้ ๑๙ ราชกิจจานุเบกษา ๖ มกราคม ๒๕๖๖ กฎกระทรวง กำหนดวิชำชีพและจำนวนผู้ประกอบวิชำชีพในสถำนพยำบำล (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2565 อำศัยอำนำจตำมควำมในมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง มาตรา ๑๘ (๔) และมาตรา ๓๕ (๑) แห่งพระราชบัญญัติสถานพยาบาล พ.ศ. ๒๕๔๑ รัฐมนตรีว่ำกำรกระทรวงสาธารณสุขออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้