ข้อ ๒ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๗) (๘) (๙) (๑๐) และ
(๑๑) แห่งกฎกระทรวง กำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๕๖ “(๗) ธุรกิจการบริหารสินทรัพย์ตามกฎหมายว่าด้วยบริษัทบริหารสินทรัพย์
(๘) ธุรกิจบริการเป็นสำนักงานผู้แทนของนิติบุคคลต่างประเทศในธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ ตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน พ.ศ. ๒๕๔๐
(๙) ธุรกิจบริการเป็นสำนักงานภูมิภาคของนิติบุคคลต่างประเทศในธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ ตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน พ.ศ. ๒๕๔๐
(๑๐) ธุรกิจบริการที่มีส่วนราชการตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณเป็นคู่สัญญา
(๑๑) ธุรกิจบริการที่มีรัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณเป็นคู่สัญญา” ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๖ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๐ อภิรดี ตันตราภรณ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ เล่ม ๑๓๔ ตอนที่ ๖๒ ก ราชกิจจานุเบกษา ๙ มิถุนายน ๒๕๖๐ หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่ธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องหรือจำเป็นต่อ การประกอบธุรกิจของสถาบันการเงินและธุรกิจของบริษัทในกลุ่มธุรกิจทางการเงินของสถาบันการเงิน ตามกฎหมายว่าด้วยธุรกิจสถาบันการเงิน ธุรกิจการบริหารสินทรัพย์ตามกฎหมายว่าด้วยบริษัทบริหารสินทรัพย์ ธุรกิจบริการเป็นสำนักงานผู้แทนของนิติบุคคลต่างประเทศในธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ ธุรกิจบริการ เป็นสำนักงานภูมิภาคของนิติบุคคลต่างประเทศในธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ ธุรกิจบริการที่มีส่วนราชการ ตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณเป็นคู่สัญญา และธุรกิจบริการที่มีรัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการ งบประมาณเป็นคู่สัญญา เป็นธุรกิจบริการที่คนไทยมีความพร้อมในการประกอบกิจการและสามารถแข่งขันกับ คนต่างด้าวได้ สมควรกำหนดให้ธุรกิจบริการดังกล่าวเป็นธุรกิจบริการที่ไม่อยู่ในบัญชีสาม ประกอบกับบัญชีสาม
(๒๑) ท้ายพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒ กำหนดให้การยกเว้นธุรกิจบริการ ต้องกำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ เลม่ ๑๓๖ ตอนที่ ๗๙ ก หนา้ ๗ ราชกิจจานุเบกษา ๒๕ มิถุนายน ๒๕๖๒ กฎกระทรวง กำหนดธุรกิจบริกำรที่ไม่ต้องขออนุญำตในกำรประกอบธุรกิจของคนต่ำงด้ำว (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562 อำศัยอำนำจตำมควำมในมาตรา ๔๖ วรรคหนึ่ง แห่งพระรำชบัญญัติกำรประกอบธุรกิจ ของคนต่ำงด้ำว พ.ศ. ๒๕๔๒ และบัญชีสำม
(๒๑) ท้ำยพระรำชบัญญัติกำรประกอบธุรกิจของ คนต่ำงด้ำว พ.ศ. ๒๕๔๒ รัฐมนตรีว่ำกำรกระทรวงพาณิชย์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ ให้เพิ่มควำมต่อไปนี้เป็น
(๑๒) แห่งกฎกระทรวงกำหนดธุรกิจบริกำรที่ไม่ต้องขออนุญำต ในกำรประกอบธุรกิจของคนต่ำงด้ำว พ.ศ. ๒๕๕๖ “(๑๒) ธุรกิจบริกำรให้กู้ยืมเงินในประเทศ บริกำรให้เช่ำพื้นที่อำคำรสำนักงำน พร้อมสำธำรณูปโภค บริกำรให้คำปรึกษำแนะนำ เฉพำะด้ำนบริหำรจัดการ ด้ำนกำรตลำด ด้ำนทรัพยำกรบุคคล และ ด้ำนเทคโนโลยีสำรสนเทศ ระหว่ำงนิติบุคคลซึ่งมีควำมสัมพันธ์กัน ในลักษณะหนึ่งลักษณะใด ดังต่อไปนี้ (ก) ผู้ถือหุ้นหรือผู้เป็นหุ้นส่วนเกินกว่ำกึ่งจำนวนผู้ถือหุ้นหรือผู้เป็นหุ้นส่วนของนิติบุคคลหนึ่ง เป็นผู้ถือหุ้นหรือเป็นหุ้นส่วนเกินกว่ำกึ่งจำนวนผู้ถือหุ้นหรือผู้เป็นหุ้นส่วนของอีกนิติบุคคลหนึ่ง (ข) ผู้ถือหุ้นหรือผู้เป็นหุ้นส่วนซึ่งถือหุ้นหรือเป็นหุ้นส่วนที่มีมูลค่ำตั้งแต่ร้อยละยี่สิบห้ำ ของทุนของนิติบุคคลหนึ่ง ถือหุ้นหรือเป็นหุ้นส่วนที่มีมูลค่ำตั้งแต่ร้อยละยี่สิบห้ำของทุนของอีกนิติบุคคลหนึ่ง (ค) นิติบุคคลหนึ่งถือหุ้นหรือเป็นหุ้นส่วนที่มีมูลค่ำตั้งแต่ร้อยละยี่สิบห้ำของทุนของอีก นิติบุคคลหนึ่ง (ง) กรรมกำรหรือผู้เป็นหุ้นส่วนซึ่งมีอำนำจจัดการเกินกว่ำกึ่งจำนวนของนิติบุคคลหนึ่ง เป็นกรรมกำรหรือเป็นผู้เป็นหุ้นส่วนซึ่งมีอำนำจจัดการเกินกว่ำกึ่งจำนวนของอีกนิติบุคคลหนึ่ง” ให้ไว้ ณ วันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖2 ชุติมำ บุณยประภัศร รัฐมนตรีช่วยว่ำกำรกระทรวงพาณิชย์ รักษำรำชกำรแทน รัฐมนตรีว่ำกำรกระทรวงพาณิชย์ เลม่ ๑๓๖ ตอนที่ ๗๙ ก หนา้ ๘ ราชกิจจานุเบกษา ๒๕ มิถุนายน ๒๕๖๒ หมำยเหตุ :- เหตุผลในกำรประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่ธุรกิจบริกำรให้กู้ยืมเงิน บริกำรให้เช่ำ พื้นที่อำคำรสำนักงำน พร้อมสำธำรณูปโภคและบริกำรให้คำปรึกษำแนะนำ เฉพำะด้ำนบริหำรจัดการ ด้ำนกำรตลำด ด้ำนทรัพยำกรบุคคล และด้ำนเทคโนโลยีสำรสนเทศ ระหว่ำงนิติบุคคลซึ่งมีควำมสัมพันธ์กัน ในลักษณะที่กำหนดเป็นธุรกิจบริกำรที่สมควรอนุญำตให้คนต่ำงด้ำวประกอบธุรกิจได้ ประกอบกับบัญชีสำม
(๒๑) ท้ำยพระรำชบัญญัติกำรประกอบธุรกิจของคนต่ำงด้ำว พ.ศ. ๒๕๔๒ กำหนดให้กำรยกเว้นธุรกิจบริกำร ต้องกำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้