ข้อ ๒ เรืออื่นตาม
(๔) ของบทนิยามคำว่า “เรือ” ในมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติ แรงงานทางทะเล พ.ศ. ๒๕๕๘ ได้แก่
(๑) เรือของทางราชการที่มิได้มีวัตถุประสงค์ในเชิงพาณิชย์
(๒) เรือที่มีขนาดต่ำกว่า ๒๐๐ ตันกรอสส์ ที่มีเขตการเดินเรือภายในประเทศ
(๓) เรือที่ให้บริการในบริเวณเขตท่าเรือ รวมถึงรับส่งคนหรือสินค้า เรือดัน เรือลากจูงหรือ เรือรับส่งเชือก
(๔) เรือที่ให้บริการรับส่งนำร่อง
(๕) เรือเดินประจำทางที่มีเขตการเดินเรือภายในเขตจังหวัด เล่ม ๑๓๕ ตอนที่ ๘ ก ราชกิจจานุเบกษา ๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๑
(๖) เรือสำราญและกีฬาที่มิได้มีวัตถุประสงค์ในเชิงพาณิชย์
(๗) เรือที่มีลักษณะเป็นแท่นขุดเจาะนอกฝั่งแบบเคลื่อนที่ (mobile offshore drilling units : MODU)
(๘) เรือที่มีเขตการเดินเรือประเภทเรือกลเดินทะเลเฉพาะเขต หรือเรือเดินทะเลที่มิใช่เรือกล ให้ไว้ ณ วันที่ ๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๑ ไพรินทร์ ชูโชติถาวร รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ปฏิบัติราชการแทน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม เล่ม ๑๓๕ ตอนที่ ๘ ก ราชกิจจานุเบกษา ๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๑ หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่
(๔) ของบทนิยามคำว่า “เรือ” ในมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติแรงงานทางทะเล พ.ศ. ๒๕๕๘ บัญญัติให้ออกกฎกระทรวงกำหนดเรืออื่น เพื่อให้ได้รับการยกเว้นไม่อยู่ภายใต้บังคับพระราชบัญญัติแรงงานทางทะเล พ.ศ. ๒๕๕๘ จึงจำเป็นต้องออก กฎกระทรวงนี้