ข้อ ๑ กำหนดให้เงินได้เท่าที่ได้จ่ายเป็นค่าจ้างก่อสร้างอาคารเพื่ออยู่อาศัยขึ้นใหม่ให้แก่ ผู้รับจ้างซึ่งเป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม สำหรับการจ่ายค่าจ้างตามสัญญาจ้าง ตั้งแต่วันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2567 ถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๘ จำนวนหนึ่งหมื่นบาท ต่อทุกจำนวนหนึ่งล้านบาท ตามจำนวนที่จ่ายจริง แต่รวมแล้วไม่เกินหนึ่งแสนบาท เป็นเงินได้พึงประเมิน ที่ได้รับยกเว้นไม่ต้องรวมคำนวณเพื่อเสียภาษีเงินได้ โดยให้ผู้มีเงินได้ได้รับสิทธิยกเว้นในปีภาษีที่ก่อสร้างอาคารเสร็จ ทั้งนี้ เฉพาะค่าจ้างก่อสร้างอาคารเพื่ออยู่อาศัยไม่เกินหนึ่งหลังตามสัญญาจ้างที่ได้กระทำขึ้นและเริ่มดำเนินการ ก่อสร้างตั้งแต่วันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2567 ถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๘ และได้เสียอากรแสตมป์ โดยวิธีการชำระอากรเป็นตัวเงินผ่านระบบเครือข่ายอินเทอร์เน็ต ซึ่งผู้มีเงินได้ได้รับใบกำกับภาษี ตามมาตรา ๘๖/๔ แห่งประมวลรัษฎากร และให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่อธิบดี ประกาศกำหนด
Law collection / กฎกระทรวง ฉบับที่ 393 (พ.ศ. 2567) ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร
กฎกระทรวง ฉบับที่ 393 (พ.ศ. 2567) ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร · 2567Section ๑
The citation link pins the edition with ?v=2567 — if an amended edition is ingested one day, this link keeps pointing at this one
This is the text as promulgated in the Royal Gazette in the year shown, not a consolidated edition. Sections later amended, added or repealed are not reflected — current enforcement status has not been checked.
Where this text comes from
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · ตัวบทกฎหมายที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา — การพิจารณาของผู้ดำเนินการ (ไม่ใช่สัญญาอนุญาต ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย) · sha256:ffa01403d62f… · 2026-08-23