๑

พึงทราบวินิจฉัยในอายตนสูตรที่ ๗ ต่อไป :-

บทว่า ผสฺสายตนานํ ได้แก่ อายตนะทั้งหลายแห่งผัสสะ ที่ชื่อว่าเป็นไปในทวาร ๖ เพราะอรรถว่าเป็นที่ประชุมโดยสัญชาติ.

บทว่า ภยเภรวํ สทฺทํ ได้แก่ เสียงที่ให้เกิดความกลัว เช่นเสียงเมฆเสียงกลองเสียงฟ้าผ่า.

บทว่า ปฐวี มญฺเญ อุทฺรียติ ได้แก่ ผืนแผ่นดินใหญ่ได้เป็นประหนึ่งทำเสียงครืนครั่น.

บทว่า เอตฺถ โลโก สมุจฺฉิโต ได้แก่โลกหมกมุ่นในอารมณ์ ๖ เหล่านี้.

บทว่า มารเธยฺยํ ได้แก่ วัฏฏะที่เป็นไปในภูมิ ๓ อันเป็นที่ตั้งแห่งมาร.

จบอรรถกถาอายตนสูตรที่ ๗ -----------------------------------------------------