๑

พึงทราบวินิจฉัยในกฏุวิยสูตรที่ ๖ ดังต่อไปนี้ :-

บทว่า โคโยคมิลกฺขสฺมึ ความว่า ในสำนักของคนป่าที่ปรากฏตัวอยู่ในตลาดซื้อขายวัว.

บทว่า ริตฺตสฺสาทํ ความว่า ขาดความยินดี เพราะไม่มีความสุขเกิดแต่ฌาน.

บทว่า พาหิรสฺสาทํ ความว่า มีความยินดีในความสุขภายนอกด้วยอำนาจแห่งความสุขที่เกิดแต่กามคุณ.

บทว่า กฏุวิยํ ได้แก่ ของที่เขาทิ้งแล้ว. บทว่า อามกคนฺเธ ความว่า มีกลิ่นคาว กล่าวคือความโกรธ.

บทว่า อวสฺสุตํ ความว่า เปียกชุ่มแล้ว. แมลงวันกล่าวคือกิเลส ชื่อว่า มกฺขิกา.

บทว่า นานุปติสฺสนฺติ ความว่า จักไม่บินตามไป. บทว่า นานฺวาสฺสวิสฺสนฺติ ความว่า จักไม่ตามไปตอม.

บทว่า สํเวคมาปาทิ ได้แก่ เป็นพระโสดาบัน. บทว่า กฏุวิยกโต ความว่า ทำให้เป็นของเสีย.

บทว่า อารกา โหติ ความว่า มีในที่ไกล. บทว่า วิฆาตสฺเสว ภาควา ความว่า มีส่วนแห่งทุกข์นั่นเอง.

บทว่า จเร แปลว่า ย่อมเที่ยวไป. บทว่า ทุมฺเมโธ ได้แก่ ผู้มีปัญญาทราม.

ในพระสูตรนี้ ตรัสวัฏฏะไว้อย่างเดียวเท่านั้น. แต่ในคาถาทั้งหลายตรัสไว้ทั้งวัฏฏะและวิวัฏฏะ.

จบอรรถกถากฏุวิยสูตรที่ ๖ -----------------------------------------------------